Os contrastes da vida


Xa decembro. Non foron, como parece, tan só uns días os que pasaron desde as badaladas que marcaron o 2019. A sensación e a realidade non van parellas. Todo pode ter dobre cara. Nesta época é habitual facer resumo. Moitas redes sociais ofrécense a indicarnos as imaxes que determinan as lembranzas máis importantes dos doce meses pasados. De novo as redes, de novo o virtual. Ás veces acerta, ás veces non. Eu prefiro facer a miña propia valoración, decidir o que marcou o meu ano. Porque non todo ten por que ser tan fermoso, nin tan duro. De feito, ás veces é todo a un tempo. Non esquezan que acaban de proclamarnos campións da Copa Davis de tenis hai uns días. Para min converteuse nun exemplo da brutal dualidade que pode ser a vida. Roberto Bautista tivo que ausentarse da competición por mor do falecemento de seu pai. Chegou para despedirse, díxolle adeus e regresou. Quería estar moralmente cos seus compañeiros, sendo o seu apoio. Pero a realidade foi máis aló e acabou por xogar un dos partidos. E vencendo.

Impacta ver o equipo escoitando o himno gardándolle o sitio. Un baleiro que me encolleu o corazón. A mesma impresión que me causou velo rematar ese partido, dedicado a quen acababa de abandonalo neste mundo.

Hai tan só uns días, casou. Sorriu. Ser deportista é isto. Loitar e ser compañeiro. Evitar conflitos.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
5 votos
Comentarios

Os contrastes da vida