Cal é a factura da crise?


Xa sabemos o prezo que están pagando os asalariados galegos pola crise: 3.528 millóns de euros. Dío o Instituto Galego de Estatística nun estudo recente sobre os salarios en Galicia, que permite cuantificar o importe da factura que pagaron, e seguen pagando, os asalariados pola austeridade e a desvalorización salarial. Atención, son 3.528 millóns de euros... cada ano. Un tras outro.

Este é o altísimo prezo que pagamos por unha crise que provocaron outros e pola política económica imposta a partir de 2010, culpable dunha redistribución inxusta da riqueza, porque o que perden os salarios gáñano as empresas. En 2009 o 48 % da riqueza producida en Galicia destinábase a retribuír ás persoas asalariadas. Dez anos despois, en 2018, a participación dos salarios apenas supera o 42 %, unha caída de case seis puntos que, tendo en conta o volume do PIB, equivale a eses 3.528 millóns de euros.

Para que se entenda, isto é o que, cada ano, deixan de recibir os asalariados, unha cifra enorme que a converte nunha das facturas máis gravosas derivadas da crise estafa e das políticas neoliberais. Aínda que é só un xogo aritmético, se dividimos o total da masa salarial perdida entre o número de persoas que a sofren obtense un resultado demoledor: cada asalariado perde máis de 4.000 euros anuais.

O máis preocupante é que estes efectos negativos non quedan no pasado, nin se limitan a un só exercicio: son permanentes e estenderanse no tempo se non se dá marcha atrás nas decisións de política económica e laboral que causaron esta situación. O estudo do IGE evidencia que o crecemento económico non serve para corrixir de forma automática este grave desequilibrio na distribución da renda, porque malia que a economía e o emprego volveron crecer a partir de 2015 o peso dos salarios no PIB segue estando hoxe por baixo do nivel dese ano. Dito noutras palabras, a economía saíu da recesión, pero a sociedade segue sufrindo a crise porque o crecemento apenas se traslada ao benestar social. Aínda máis: en 2018, o cuarto ano da fase expansiva da economía, a participación dos salarios no PIB apenas mellorou unha décima, unha cifra irrelevante que nos di que sen cambios estamos condenados a seguir neste modelo desigual e inxusto.

Cambios que teñen que empezar por derrogar as reformas laborais, a de 2010 e sobre todo a de 2012, que son as principais responsables da desvalorización salarial que está detrás da caída do peso das rendas do traballo no PIB. Os salarios creceron moito menos que a produtividade e que a inflación e, por iso, malia que Galicia en 2018 xa superou o nivel de riqueza previo á recesión, hai menos persoas traballando, con empregos máis precarios, con moitas persoas ocupadas a tempo parcial, con salarios recortados e cun peso maior e crecente das actividades de baixo valor e salarios baixos.

Esta debería ser unha das prioridades do novo goberno: reequilibrar o reparto primario da renda devolvéndolle aos asalariados o que perderon coa crise, e facelo con emprego de máis calidade e con mellores salarios.

Por Manuel Lago Economista. Deputado de En Marea no Parlamento de Galicia

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
12 votos
Comentarios

Cal é a factura da crise?