O galego, a nosa mantenza


Desde 1981, o Estatuto de Autonomía recoñece o galego como lingua propia e cooficial, que «todos teñen o dereito a coñecer e usar», e responsabiliza aos poderes públicos da súa normalización en todos os ámbitos. Ademais, a Lei de Normalización Lingüística garante e ordena os dereitos lingüísticos dos cidadáns, especialmente os referidos aos ámbitos da Administración, a educación e os medios de comunicación. Con estes vimbios, e toda a lexislación posterior, tivemos de facer varios cestos que se deben revisar, sobre todo, cando dentro de tres anos a autonomía galega fará corenta anos, tempo abondo para facer balance. Pode ser un recurso fácil facelo ao calor do Día das Letras Galegas. Ou non. Se cadra, porque a lingua é a materia prima fundamental sobre a que se argumenta e constrúe esta nosa comunidade autónoma. Sen lingua galega, non habería letras. Nin cultura propia. Nin identidade.

Os informes periódicos de institucións coma a Real Academia ou o Consello da Cultura van avisando da progresiva caída no uso do galego, mesmo cando reflicten tamén a extensión do seu coñecemento culto. O certo é que as xeracións máis novas procuran a súa socialización noutros espazos onde predominan o castelán e o inglés. Véxase a música, as series de televisión e os produtos culturais, en xeral, pensados para este segmento da poboación. Sen esquecermos a literatura, que segue a ser o elemento de máis peso e proxección de transmisión cultural.

É por iso que debe darse resposta á chamada de atención que emiten as industrias culturais, nomeadamente o sector editorial, a respecto da caída exponencial -arredor dun 50 %- nos libros publicados en galego, da compra de libros para bibliotecas, das axudas públicas á tradución, das campañas de animación á lectura ou da práctica ausencia de Galicia nas feiras internacionais do libro.

O bilingüismo é xa unha realidade, mentres o mundo camiña cara ao plurilingüismo, pero hai que frear a tendencia á perda de peso do galego porque se cedemos perderemos capacidade de autogoberno e estragaremos a herdanza que nos foi deixada, e que medrou notablemente nas tres décadas anteriores. A lingua galega dános de comer: a cultura xera o 3,3 % de todos os empregos, achega o 2 % ao noso PIB (máis que os sectores do automóbil ou da construción naval), mantén preto de 6.000 empresas e soporta sobre si a responsabilidade -de facto- de darlle cobertura á demanda que a cidadanía xera e os poderes públicos deben fomentar.

Érache boa que deixásemos morrer semellante actividade económica e tal construción colectiva. Decidamos entre termar do legado ou deixar que o galego remate coma o latín, como advertía recentemente o presidente da Real Academia Galega, Víctor F. Freixanes. O galego non é un peso morto para unha sociedade que progresa con el.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
14 votos
Comentarios

O galego, a nosa mantenza