Pederastia e poder


Un dos divertidísimos monólogos que o humorista Luis Piedrahita levou aos escenarios titulábase Dios hizo el mundo en siete días… y se nota, e nel sinalaba os pequenos erros que o Creador cometeu ao realizar en tan pouco tempo unha obra de tal complexidade. Sen embargo, Piedrahita non comentou os máis graves: os da sexualidade; porque o gustirrinín saíulle ben, sen dúbida, pero o instinto sexual foi unha enorme chapuza. Que nos excite a pornografía máis procaz, que gocemos co sadomasoquismo e, sobre todo, que nos sintamos atraídos por impúberes, é para que nos rompese e modelase de novo. Non o fixo o Creador, e os medios de comunicación informan con tanta frecuencia do desmantelamento dunha rede de pornografía infantil que podemos pensar que pedófilos e pederastas se reproducen coma os cogomelos no outono. Afortunadamente non é así, e os estudos máis rigorosos fíxanos no dous e un por cento da poboación, respectivamente.

En 1915 o Código Penal español agravou as penas para os condenados por delitos sexuais contra menores, pero os casos de pornografía infantil non diminuíron e o último Rexistro de Delincuentes Sexuais que non poden traballar con nenos achégase ás 41.000 persoas, homes na gran maioría.

No 2016 un titular de prensa dicía: «Pederastas adinerados abusaban de niños pobres y lo emitían en directo». Debería remexer as conciencias dos lectores e fíxoo, probablemente; porén era apenas o prólogo da denuncia que o avogado Mario Díez Fernández fixo o pasado día 8, Día Internacional da Muller e da primeira Folga Feminista en España, ao colgar en Internet un vídeo no que relata a situación kafkiana que viviron el e oito rapazas que representa, vítimas de abusos sexuais e pornografía dun coñecido fotógrafo erótico vasco, desde que, en xaneiro do 2013, presentou unha denuncia contra el no xulgado número 4 de San Sebastián. Nos cinco anos de instrución o sumario non avanzou e segue aberta a web na que, por 14,90 euros, se accede ás gravacións. A explicación que o avogado dá a esta anomalía é unha obviedade: nos abusos sexuais a menores hai políticos, banqueiros, xuíces e empresarios de inmenso poder. Despois de informar, hai tres meses, ao fiscal xeral do Estado sen obter resposta, neste vídeo volve dirixirse a el, ao ministro de Xustiza e ao presidente do Goberno para lles ofrecer os datos que posúe, incluídos os nomes dos poderosos involucrados, que xa ten a fiscalía provincial de Guipúscoa.

Mario Díez Fernández non está só. O coñecido xornalista Melchor Miralles, director de Sin filtros, colgou esta semana na rede un par de vídeos para devolver a vista aos cegos que non queren ver. Neles aparece o nome dun coñecido político socialista, que xa anunciou unha querela. O que unha xuíza non quixo resolver por vía xudicial converterase nun escándalo noxento. En breve algo cheirará a podre e non só en Euskal Herria.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
7 votos
Comentarios

Pederastia e poder