A mesma riqueza pero peor repartida


Deputado de En Marea no Parlamento galego

Levounos dez anos, pero no 2017 o PIB volve estar nas cifras do 2008. É o momento de facérmonos unha pregunta básica: se temos xa o mesmo nivel de riqueza que antes da crise, por que agora vivimos peor? A resposta é simple: porque a riqueza está peor repartida.

A crise, de maneira especial pola súa xestión baseada no neoliberalismo, coas reformas laborais regresivas, a austeridade extrema e os recortes sociais, provocou unha redistribución da renda en contra da maioría social. Non é unha opinión, son feitos sustentados nos datos oficiais.

Aínda que o PIB en Galicia volve estar no nivel de 2008, a parte destinada a salarios segue 2.000 millóns de euros por debaixo. Temos o mesmo nivel de riqueza pero menos emprego, máis precario e con peores salarios.

A desigualdade no reparto primario da renda -entre salarios e beneficios- é unha característica intrínseca ao sistema capitalista que intentan corrixir parcialmente as políticas públicas propias do Estado do benestar. E aquí está a segunda parte do problema, porque desde a lóxica do neoliberalismo aproveitouse a coartada da crise para reducir o papel do Estado, tanto nos servizos públicos como nas políticas sociais.

Amósao con clareza unha cifra: os orzamentos da Xunta para 2018 son un 23 % inferiores, en termos reais, ao que a propia Xunta gastou en 2008. Temos a mesma riqueza, pero moitos menos recursos públicos para a sanidade, a educación ou a política social.

Tamén no denominado reparto secundario da renda -o que o Estado fai a través dos impostos e do gasto público- hai un claro retroceso. As rendas de capital, as grandes fortunas, os beneficios empresariais, en especial os das compañías multinacionais e os contribuíntes con rendas máis altas, achegan cada vez menos, grazas ás contrarreformas fiscais dos últimos anos. Amósano os datos: baixa a recadación do imposto de sociedades, do de patrimonio ou a contribución das rendas de capital no IRPF, mentres sobe o IVE.

O resultado son menores ingresos e unha redistribución da carga fiscal contra asalariados e pensionistas. A mesma riqueza, por tanto, pero peor repartida, e por iso se estende o malestar social. Os ingresos do 87 % dos fogares de Galicia achéganos persoas asalariadas ou pensionistas. Se os salarios baixan, o emprego faise precario, as pensións perden poder adquisitivo e a protección social e os servizos públicos se recortan, a maioría social sofre un empeoramento das súas condicións de vida e de traballo.

Si. Saímos da recesión, mais cunha gravísima brecha social que se pode cuantificar. En comparación con 2008, os salarios perderon catro puntos do PIB e o gasto público está tres puntos e medio por baixo. Sumados equivalen a 4.700 millóns de euros, cifra que nos aproxima á factura que pagamos cada ano por unha crise que acabou converténdose nunha estafa para a maioría social.

Esta é a razón que explica que, a pesar do crecemento do PIB, o 93 % dos cidadáns, segundo os datos máis recentes do CIS, opine que a situación da economía é regular, mala ou moi mala. E teñen razón. Porque saír da recesión non é saír da crise. Porque o crecemento económico non está levando a maior benestar social. Porque hai crecemento pero non recuperación. Porque non damos pasado do macro ao micro, das estatísticas á realidade da xente.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
7 votos
Comentarios

A mesma riqueza pero peor repartida