É hora de solucións


Non parece de grande dificultade resolver o chamado problema catalán (que máis ben é o problema de España) se temos en conta que xa está sobradamente resolto en moitas partes do mundo. Pouco hai que inventar. E, dende logo, nada novo. Países ben próximos a nós souberon resolver, e ben, problemas semellantes. O que ocorre e que, como seica dixo Giulio Andreoti, se ben outros din que foi Amintore Fanfani, na política española «manca finezza». É certo que a finura non nos distingue, pero, ao meu ver, hai moito máis, dende intereses electorais ben coñecidos, nos que a política da porra é sempre ben recibida, ata (falsos) principios ideolóxicos, patrióticos e históricos que pexan certas mentes e tollen algunhas decisións. Estou convencido de que o que máis couta as decisións políticas que deberan resolver un problema que é político -hoxe ninguén pode poñelo en dúbida- é o convencemento irracional dos que pensan que o Estado debe exercer unha especie de dereito de tutela sobre certos territorios ou comunidades, xa exposta por José Antonio Primo de Rivera. Idea que seguen hoxe dende Albert Rivera a Alfonso Guerra, pasando por Felipe González e seguindo polos demais dinosauros aos que tanto lles custa afacerse á idea de que unha soberanía compartida co Estado, deixando a este o mínimo imprescindible, é a solución que outros atoparon e que non se sabe por que nós non podemos (ou non queremos). Ou sexa, que hai solucións máis alá de tutelas impropias de adultos, están inventadas hai moito e postas en acción xa de vello; o que semella, polo que un vai vendo, é que non hai líderes que as poñan en práctica. A solución, nese caso, estará en procurar outros que saiban activar esas vellas solucións. Así de sinxelo.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
12 votos
Comentarios

É hora de solucións