Educadores

Cristina Pato
Cristina Pato A ARTE DA INQUEDANZA

OPINIÓN

13 oct 2017 . Actualizado a las 05:00 h.

Ás veces crúzome con el polas rúas de Ourense, e aínda hoxe non son capaz de dicir moito máis ca un tímido saúdo. Probablemente non sexa consciente do impacto que tivo na miña adolescencia e no meu xeito de entender a literatura como un refuxio de vida e de saber...

Esta semana celébrase o cincuenta aniversario do nacemento do Project Zero, o laboratorio de investigación da aprendizaxe da Universade de Harvard. Co título Cambios na mente: cinco décadas de coñecemento sobre intelixencia, pensamento e aprendizaxe exploran o impacto que moitos dos seus investigadores, como Howard Gardner (intelixencias múltiples) ou David Perkins, tiveron na sociedade. Formar parte desa celebración, co que tamén foi o seu director, o profesor Steve Seidel, fixo que me preguntase cal é a razón pola que hoxe en día desfruto máis na ensinanza que no escenario.

O pedagogo brasileiro Paulo Freire falaba da idea de que «ninguén educa a ninguén, ninguén se educa a si mesmo, os homes edúcanse entre si, coa mediación do mundo»; e ver como os meus propios estudantes son os que están a dirixir a súa propia aprendizaxe é algo moi reconfortante.