Educación infantil


En poucos días entrarán na escola, por primeira vez, moitos meniños de tres anos, que inician ou continúan unha das etapas máis importantes da súa formación: a educación infantil. Os primeiros días adoitan ser difíciles, pois os pasan dun ambiente familiar, seguro e coñecido, a outro estraño. As reaccións diante de tantos compañeiros, de adultos moi distintos aos seus seres queridos e de espazos abafantes, poden ser choros e perrenchas, agresividade e mesmo a perda do control de esfínteres. Para que esta situación se vaia normalizando pouco a pouco, hai establecido un período de adaptación progresiva, que pode durar ata o mes de outubro, no que os alumnos incorpóranse de xeito gradual á aula. Ao final dese tempo deben ter asumida a separación do fogar no horario escolar e adquirido o suficiente grao de autonomía e socialización para manterse tranquilos.

Esta etapa, que vai durar tres cursos, é moi importante para a adecuada maduración da persoa e para o futuro éxito académico, sobre todo cando na familia non se dan as circunstancias socioculturais idóneas. Coa atención temperá nestas idades, lévase a cabo unha decisiva educación compensatoria, que contribúe ao feito de que o noso país teña un dos sistemas educativos máis equitativos, como constatou o último Informe PISA. Ademais España, á que mesmo supera Galicia, está entre os países desenvolvidos con maiores taxas de escolarización en educación infantil.

A educación preescolar, que é como se chamou inicialmente esta etapa, foi a primeira especialidade do Maxisterio, con concurso de traslados propio, creada hai máis de catro décadas. Pola súa proximidade á familia, demandou sempre dotacións materiais e humanas de gran calidade. Os docentes precisan de formación e características persoais excelentes, pois non é doado dirixir unha clase de ata 25 alumnos, na que hai que manter unha constante actividade lúdica, representar o papel dos pais e, ao mesmo tempo, sentar as bases sólidas da aprendizaxe. É un difícil equilibrio entre a imprescindible orde e a espontaneidade e inquietude propia destas idades.

A educación infantil é a etapa na que as familias están máis implicadas no centro docente, ao que asisten con frecuencia, sobre todo para falar co titor dos seus fillos. A coordinación entre pais e mestres é decisiva para o éxito escolar do alumno e, aínda que son normais as diferenzas, debe haber coincidencia en valores esenciais que fomenten nel hábitos de responsabilidade e de traballo intelectual. Mágoa que a proximidade da familia ao centro educativo vaia a menos segundo avanza a escolarización. A adolescencia, por exemplo, é tamén unha etapa crítica que precisa do apoio mutuo entre profesores e pais, pero estes só se preocupan xa das cualificacións dos fillos. Se aproban, os problemas persoais e as educacións emocional e en valores, teñen pouca importancia.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
10 votos
Comentarios

Educación infantil