A ruta


Levanteime cedo o día de Santa María, patroa de Verín. Almorcei, lin un par de horas e ás dez da mañá, aínda pola fresca, quería ir pasear. Quedara co Juan Ramón a tomar o vermú e conviña facer as tarefas de costume antes da unha. Visitaría o cemiterio e, logo, a camiñar. Era unha xornada festiva plena de luz e expectativas. No camiño do camposanto encontrei ao meu primo Gerardo. Subiu no coche e fomos xuntos. Dez e dez da mañá. Despois de rezar, o meu primo invitoume a facer a ruta. Quería amosarme panteóns de persoas relevantes de Verín. Leva tempo traballando na elaboración dunha lista co día do pasamento, causa do óbito, e idade dos 385 homes e mulleres máis célebres da vila: 385, cifra exacta. Non é a primeira das súas listas. Ten varias. Todas en libreta e escritas con bolígrafo. Sabe o número de pasos, sen utilizar aplicación do móbil, entre a súa casa e lugares do municipio (libreta 1); os case dous mil alcumes dos veciños (libreta 2); os goles de Messi ilustrados con debuxo (libretas 3 e 4 ); nomes raros, Briseida ou Habacuc, das proximidades (libreta 5)... Son curiosidades que a internet non facilita. El non cre na rede. Di que calquera día rebenta iso que chaman a nube e o mundo queda sen información. Porén, as súas libretas permanecerán. Nelas garda o esencial. Nun caderno aparece o día que inauguraron o cine Buenos Aires, ano 1956, con La túnica sagrada. «Víctor Mature, neno, qué grande», asegura. Son cousas imprescindibles para a memoria. Dela faloume o martes mentres faciamos a ruta. O sol empezou a apertar. En cada panteón contábame a historia interminable. Eran as tres da tarde cando saímos do cemiterio. O Juan Ramón, e o vermú, seguen esperando por min.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
27 votos
Comentarios

A ruta