Réquiem por América


Dá ganas de botar a facer loucuras. Pregoar segredos. Cuspir aos inimigos. Declararse. Tirar o suxeitador en público. Gastar ata o último céntimo en zapatos e galletas. E ao final matarse. Porque o peor de todo é que temos que aledarnos de que a democracia funciona, malia que o faga a conta do voto dos desesperados, dos iletrados, dos que xamais se atreverían a recoñecer que son uns retrógrados machistas e racistas, pero votan coma se o fosen. O 30 % dos hispanos votaron por Trump, e as mulleres, como dixo Susan Sarandon, non votan coa vaxina, pero si castigan as formas feas da política estadounidense, o cheiro das dinastías que bloquearon o soño de que calquera, mesmo Donald Trump, podía ser presidente. E por iso gañou. Por iso, e porque os americanos non toleran a mentira aínda que toleren o racismo e a corrupción.. 

Philip Roth publicou hai tempo unha novela titulada A conxura contra América na que imaxinaba como mudaría a historia do século XX se nas eleccións de 1940 gañase Lindbergh en lugar de Roosevelt: o aliñamento dos Estados Unidos con Hitler, a persecución dos xudeus, o triunfo do fascismo na Segunda Guerra Mundial. Non deixo de pensar que, lonxe de contar a historia contrafactualmente, Roth profetizou un mundo que aínda é posíbel grazas ao voto revirado dos gringos louros que, acubillados, agardaron por un mesías mentres cultivaban o medo a perder o control do mundo. Entre tanto, en California, Massachussets e Nevada aproveitaron para legalizar a marihuana. Vana precisar.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
25 votos

Réquiem por América