A volta de Tarradellas como presidente da Generalitat supuxo recoñecer a legalidade republicana, anterior ao 18 de xullo de 1936. Por eso Fernando Ónega di: «Fue uno de los más espectaculares ??conejos?? que Suárez se sacó de la chistera de presidente. Sin embargo se trató de una de las decisiones que más trabajo, reflexión y desconfianza le costó».
Tarradellas fora elixido presidente da Generalitat en 1954, polos deputados do último Parlament de Catalunya. Vivía modestisimamente en Francia, onde o coñeceu o empresario catalán Manuel Ortínez, quen, no verán de 1976, falou a Suárez da conveniencia de que a monarquía recoñecese a Generalitat e a Generalitat a monarquía, traendo do exilio a Tarradellas. Pero Suárez pensaba que o gañador das eleccións do 15 de xuño do 1977 sería en Cataluña Jordi Pujol, e debería entenderse con el. As eleccións gañounas a coalición PSOE-PSC, Suárez viulle as orellas ao lobo e acordouse de Tarradellas.
O 27 de xuño recibiuno e a reunión foi un fracaso, pero Tarradellas declarou que fora un éxito. O 29 de setembro era restaurada a Generalitat, e o 23 de octubro Tarradellas dicía nun discurso desde el balcón da praza de Sant Jaume: «Catalans, ja soc aquí!».