O teatro de todos


Segundo as estatísticas, a vostede o teatro dálle igual. Se cadra, por iso non soubo que o Centro Dramático Galego (CDG) estivo meses esmorecendo. Quizais nin sequera chegou a saber que o CDG é unha institución que pagamos entre todos para cumprir o seu dereito a ter teatro aínda que non o use.

En fin, xa se sabe que estas cousas, clamorosas se afectasen á banca, pasan desapercibidas cando se trata da cultura. Aínda así, resístome á súa indiferenza, e voulle contar unha boa nova: Fefa Alonso vaise encargar de reflotar o CDG. As metáforas náuticas acáenlle ao noso teatro público desde que Manuel Guede o denominou «buque insignia» do teatro galego, aínda que ultimamente lle imite máis ao Titanic.

O CDG ao que se enfronta Fefa Alonso ten o casco cheo de buratos e navega de popa na súa relación coa profesión teatral e co público, e por iso ten por diante retos ben difíciles de resolver cun orzamento baixo mínimos e coas súas atribucións reducidas a unha especie de xefa de produción con honras.

Por desgraza, Alonso non gozará da consideración institucional, protocolaria e remunerativa dos cargos culturais cando os conselleiros queren consideralos «altos». Pero como ata agora todo o que Fefa Alonso fixo o fixo ben, non me cabe dúbida de que salvará a situación, malia a incomprensión dun Goberno que segue sen entender que un Centro Dramático Galego potente e independente doutras institucións é mellor para quen manda e para quen vota.

Pero moito temo que neste buque insignia que está quedando en dorniña, vai ser necesario que o almirante Álvaro Bazán se alíe co mesmísimo Barbarroxa se alguén ten interese en que o barco volva ser a Raíña dos Mares.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
17 votos

O teatro de todos