Os inmigrantes provocaron incendios e enfrontáronse con dureza á policía na capital sueca
12 jun 2013 . Actualizado a las 07:03 h.Estocolmo foi unha lumieira antes de San Xoán. Pero non había festa algunha cando maio entraba na súa terceira e derradeira parte, senón que nos barrios da capital sueca ?noutros tempos exemplo de convivencia interracial e intercultural? os inmigrantes, practicamente todos acollidos botando man da tradicional solidariedade nórdica, queimaron o que atoparon e enfrontáronse con dureza á policía. Mesmo intentaron prender lume a unha comisaría.
Os disturbios comezaron pola morte a mans da policía dun inmigrante desequilibrado mental que, segundo a versión oficial, atacou aos axentes cunha machada, e duraron seis días noutros tantos barrios do leste e sur, cun sétimo nos que se trasladaron a outras cidades pero de maneira moi suave. Coches e colectores de lixo foron pasto das lapas, mentres o Goberno intentaba que as forzas da orde fixeran acto de presenza o menos posible e que fosen os mesmos veciños os que controlaran aos grupos violentos. Unha táctica que foi moi criticada pola oposición socialdemócrata por entender que o Executivo pasaba a pataca quente ?e nunca mellor dito- ao cidadán de a pé. A súa vez, aproveitando os disturbios saíu á rúa un grupo de 60 ultradereitistas, que se enfrontou aos inmigrantes.
A presenza policial
A situación neses barrios cheos de problemas sociais, con altos índices de inadaptación á sociedade sueca, agravouse pola política de austeridade e recortes que desde hai sete anos leva a cabo o goberno conservador.
Da década dos 70, cando o centro de Estocolmo estaba vixiado por un coche con dous axentes, pasouse ao despregue de axentes antidisturbios tan enérxicos como os seus colegas de calquera outro país de Europa. O modelo multicultural, xa en entredito nos últimos tempos, recibía así unha coitelada mortal. Suecia nunca volverá a ser o que foi.