Pablo Couñago: «É unha ledicia ver que agora o Celta si aposta pola canteira» 

GRADA DE RÍO

Oscar Vázquez

O canteirán fala do soño cumprido que foi xogar no equipo vigués e da espiña que lle quedou por non estar máis anos no clube; agora vive a súa última tempada en activo no Choco

19 abr 2018 . Actualizado a las 11:11 h.

Pablo Couñago (Redondela, 1979) está a disputar a que será ao 99,9 %, di, a súa última tempada en activo. O agora xogador do Choco debuxou a súa traxectoria en Inglaterra, Vietnam, Hong Kong e Finlandia previo paso polo Celta, onde se formou tras iniciarse no Casa Paco e onde recoñece que lle gustaría ter estado máis tempo. Bota a vista atrás para lembrar como foron aqueles anos e por que o seu soño celeste só se puido cumprir a medias.

-Chega ao Celta en idade cadete. ¿Como foi ese paso?

-Xogaba co Casa Paco e levaban dous ou tres anos tratando de convencerme para fichar. Eu estaba a gusto no equipo do meu pobo e non foi ata a esa idade, cando era cadete de segundo ano, porque no meu equipo non había etapa xuvenil. Daquela estaba na selección galega e na de Vigo e dicíanme que o seguinte paso era a española e que para conseguilo tiña que ir ao Celta. Por iso antes de acabar a etapa cadete acabei indo.

-¿Así que lle daba calazas ao Celta?

-O Celta era un soño, pero era feliz no Casa Paco e sabía que se seguía facendo as cousas ben o interese ía seguir aí, como así foi. Tamén influía que morrera meu pai e era un incordio desprazarme a Vigo, aínda que despois tiven compañeiros da zona e a famili axudou moito neses anos que non tiña carné.