Os millennials da poesía galega

FUGAS

FUGAS

Todos eles son motivo de orgullo e esperanza para a literatura galega, que segue gañando músculo nestes últimos anos. Celebremos en verso o próximo Día Mundial da Poesía

20 mar 2021 . Actualizado a las 21:59 h.

Algo ten de máxico a poesía cando é o xénero co que os pobos comezan a escribir literatura. En Galicia, a lírica medieval é un tesouro que nos sitúa na vangarda europea da época; Rosalía, o símbolo das nosas letras, e a poesía actual, unha das fortalezas culturais do país. 

Galicia exporta poesía. Recentemente, a voz de Chus Pato incluíuse na Woodberry Poetry Room, en Harvard. Yolanda Castaño leva os seus versos aos festivais internacionais e é ponte para que outros poetas se coñezan fóra de Galicia. O seu labor a prol da poesía é incesante e, grazas ao seu bo facer, gozamos de dúas citas de primeiro nivel como son o Obradoiro Internacional de Tradución Poética «Con Barqueira e Remador», e o ciclo Poetas Di(n)versos que reúne mensualmente na Coruña a mellor lírica de Galicia e de fóra.

Gonzalo Hermo
Gonzalo Hermo PACO RODRÍGUEZ

Xoias dun sistema cativo

Boa mostra da importancia que aquí ten a poesía é o feito de que nun sistema cativo coma o noso haxa editoriais cunha aposta case exclusiva polo xénero: Espiral Maior, Apiario, Chan da Pólvora, Positivas, Urutau ou Tulipa. Non menos considerables son os premios poéticos que animan o panorama literario, algúns tan destacados como o de Afundación, que na última edición gañou Oriana Méndez polo magnífico Interna. Os certames tamén crean canteira e, como teñen apuntado moitos poetas, simbolizan un primeiro espazo de socialización literaria. O Premio Francisco Añón, organizado polo Concello de Outes, ten categoría dende os seis anos e os Premios Minerva son referenciais entre os menores de vinte. Lucía Aldao, Berta Dávila ou Lucía Novas foron algunhas das premiadas que seguiron escribindo poesía con éxito despois de pasaren por estes certames.