O negocio das beirarrúas

Francisco Ant. Vidal< / span>

FIRMAS

11 may 2014 . Actualizado a las 07:00 h.

Teño ó barbeiro tan cabreado que me fixo unha escada de caracol no pelo, e como xa o coñezo de moitos anos, por aquilo das leis da inercia, non vou cambialo. Deixei que me amosase a desfeita capilar a través do espello retrovisor e que el mesmo menease a cabeza en sinal de inconformismo. Logo, sen erguerme, pregunteille que lle pasaba para non terme dito nada do partido do Dépor nin das últimas atrocidades do goberno. Daquela sentou nunha cadeira detrás de min e falándome a través do espello díxome con rotundidade: «Ata as vías públicas son obxecto de negocio e non de servizo público».

A verdade é que, xa cando cheguei, encontreino tecleando no seu móbil de última xeración. Ó parecer estaba acabando de mandar unha carta ó director deste periódico preguntándolle para que serven as beirarrúas.

Segundo me contou, o home, en presenza da súa cativa de dous anos, viña de ter unha forte discusión con alguén que estaba tomando o seu café na terraza dun bar, e ó final xuntáronse á discusión todos os seareiros da cafetería, os camareiros, os transeúntes e ata os coches que circulaban pola calzada pararon para mediar dándolle a razón a uns e outros.