«A música relixiosa transmite en xeral moito sentimento»

Leva 53 anos musicando a maioría das cerimonias relixiosas en Ribeira


Nunha fresca mañá desta primavera que se empeña en despistarnos, comparto café co tenor que leva 53 anos acompañando a maioría das cerimonias relixiosas en Ribeira. Faise raro velo así, sen o harmonio e fóra do templo. Tucho é o amo da tribuna parroquial. A súa potente voz sería quen de rachar a bóveda da Capela Sixtina, mentres a nosa retina representa as imaxes do Xuízo final tal como as pintou Miguel Anxo no muro da mesma capela.

-Sabe, Tucho, que as cancións nos fan sentir máis amor nas vodas, pero máis fonda a tristura nos funerais?

-Sí, sei que a música relixiosa transmite en xeral moito sentimento. Nas vodas cantamos algunha canción de Il Divo, como Tu lugar es a mi lado, que parece que se moven as candeas; e levamos voces masculinas e femininas, e varios instrumentos: violín, contrabaixo... Para un funeral escollo só o órgano e prefiro voces masculinas, graves, máis axeitadas, ao meu ver, cun acto fúnebre. Solemnidade na tristura. Teño visto chorar lobos de mar, coa Salve mariñeira, ou nalgunha despedida de funeral coma o Adeus irmán.

-Como fai nos funerais da familia?

-Non canto, porque mo pide a familia, pero non tería inconveniente. Chamo a Lauda Sion, da Pobra, que me gustan moito; pero síntome raro, un pouco descolocado, xa que levo máis de 50 anos cantando todas as semanas.

-Aínda se cantan na Semana Santa aquelas cancións que nos facían sentir tan culpables?

-Non, cambiouse moito o repertorio. Algunha daquelas cancións non dicía nada, nas últimas décadas cántanse letras máis humanas.

-Séntese máis mestre ou máis cantante?

-Empecei antes a cantar, aos 11 anos. Como mestre traballei 15 anos no colexio El Pilar, ata a súa integración no Galaxia, onde seguín ata a xubilación. Alí ensaiaba todos os anos un coro duns 100 alumnos/as.

-Por que se dedicou á música sacra? Nunca o tentaron a lucir esa voz nos escenarios?

-Fixen aquí a miña vida de mestre e sentinme moi a gusto cantando en Ribeira e arredores. Unha vez, ao remate da misa de 12, estábanme agardando dúas señoras que me preguntaron se era eu o que tocaba e cantaba, e preguntáronme se non me gustaría darlle outra proxección á miña carreira. Unha delas díxome que aquí estaba a perder o tempo, que se fose a Barcelona, cun pouco de traballo, podería abrirme un camiño importante no mundo da música. Non tiven ningunha dúbida, fun e son feliz así. Pero non renunciei a cantar fóra cando mo pediron. Cantamos vodas en Santander, en Sevilla, en Pereiro de Aguiar, e nalgunhas outras festas.

-Fálenos das obras e dos seus autores favoritos.

-Beethoven, coas sonatas 14 e 23 para piano, Claro de luna e Appassionata, o mellor remedio para todos os males. Tamén Richard Strauss, Mozzart... Entre os españois, Arrieta, de quen me encanta a súa zarzuela Marina; de Chueca, Agua azucarillos y aguardiente; e logo A revoltosa, de Chapí. De Falla, El amor brujo. E o gregoriano: Os romanos empregábano nas festas e agora estamos volvendo a el. Unha misa ou un motete gregoriano resulta algo fóra de serie e escoitalo na catedral, unha marabilla

-E das voces actuais?

-Aprecio Milladoiro dos grupos galegos. Na lírica, José Carreras, antes do problema de saúde. Agora escollería a Plácido Domingo, que ten unha voz moi versátil.

-Non ten cancións de feitura propia?

-Si, teño algunha peza , mesmo adaptada xa para cantar na Coral, pero son reservado coas miñas obras. Pido as cancións á Fecoga (Federación Coral Galega), que ten un gran arquivo, e logo fago os arranxos para axeitalas ás voces da Coral do Círculo Mercantil, que fundei hai 36 anos, e coa que facemos unhas vinte actuacións anuais por toda Galicia. Somos unhas 48 voces. Da primeira época só quedamos Suco e máis eu.

-Como andan de acústica os nosos templos?

-A igrexa de Ribeira ten moi boa acústica, igual que moitas das antigas que hai pola redonda, como a de Queiruga, ou San Martiño de Noia. Nas modernas, en xeral, non é tan boa.

-E que fai no templo libre?

-Tocar o piano e cantar? encántame. Tamén ler, e ver fútbol. De rapaz xogaba no Pontevedra, co nome de Isidro; agora non xogo, pero son futboleiro.

ILUSTRACIÓN ABRALDES

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
17 votos

«A música relixiosa transmite en xeral moito sentimento»