Dulce López Rivera (Prismos, Maniños, 1964) compaxina o seu labor como poeta e narradora cunha longa traxectoria no mundo do ensino. Un mundo no que, más alá da propia docencia, sempre prestou unha atención preferente a iniciativas como as de fomento da lectura.
-¿Que se pode facer para que os rapaces amen a literatura?
-Penso que o máis importante é atraelos aos libros, desde o primeiro momento, ofrecéndolles obras que de verdade lles agraden. Na miña opinión, non é necesario buscar, de entrada, obras que teñan unha extraordinaria calidade literaria, porque iso xa queda para outros niveis de lectura. O fundamenal é que se afeccionen a ler. E iso é algo que se pode conseguir. Os rapaces non len hoxe menos do que lían no pasado.
-¿Como lle afecta ao papel, como soporte, o auxe das novas tecnoloxías?
-Os adolescentes de hoxe están moi apegados a todos os soportes dixitais, que non se deben excluír nunca. Eu, aos meus alumnos, propóñolles moitas veces busquen en Internet documentación para os seus traballos de clase, e é algo que sempre lles gusta. Pero iso non vai en detrimento do libro impreso sobre papel. Son das que penso que o libro sempre pervivirá.
-E vostede, como creadora, ¿en que traballa nestes momentos?
-Pois nestes momentos estou acabando dous libros novos. Un de relatos e outro de poemas. No primeiro levo xa moitos anos traballando, cerca de oito. E o de versos tivo unha orixe bastante máis recente, porque empecei tras a publicación de A sombra das queirogas .