SUCEDIÓ EN 1979
01 sep 2004 . Actualizado a las 07:00 h.Emotivo y multitudinario fue, a primeros de septiembre de 1979, el entierro en Celanova, su villa natal, del gran poeta gallego Celso Emilio Ferreiro. Primero se celebró un funeral en el Monasterio de San Rosendo, al que asistieron el presidente de la Xunta, Quiroga Suárez, y el de la Real Academia Gallega, Sebastián Martínez-Risco. Significativo fue que un grupo de personas abandonó la iglesia durante el acto en protesta por la utilización del castellano por los oficiantes. En el cementerio flotaron sus poemas en homenaje a su villa natal: «Lonxana Celanova vinculeira, torre ebúrnea da miña mocedade. Cando te lembro sai da súa toqueira, coma un furón de soños, a saudade. Unha chuvia monótona e tristeira, cai decote na miña intimidade, e sinto que unha sombra silandeira, coma un solpor o meu esprito invade. Quero voltar a ti, nai garimosa, colo natal, arxila rumorosa, para acalar esta anguria que me berra, dende o fondo da noite estrelecida, pedindo amor, pregando fe de vida, para ser eternamente alma da terra». Otros versos, también de su libro Onde o mundo se chama Celanova , manifestaban su viejo anhelo: «Quero morrer eiquí (cando me chegue a hora da viaxe que me agarda).Eiquí, niste silencio de pombas aruladas, niste vento que dorme nos piñeiros un profundo soño de arelanzas (...) Quero morrer eiquí. Ser sementado nesta miña bisbarra. Finar eiquí o meu cansancio acedo, pousar eiquí pra sempre as miñas azas».