El jugador del Rodeiro asegura que ha ganado tantas apuestas que puede comer un mes gratis Lleva marcados veintisiete tantos y con tres más podrá incrementar la lista de mariscadas
10 mar 2004 . Actualizado a las 06:00 h.Las personas que aseguran que la Segunda Regional no es rentable es porque aún no han descubierto a Estrella. El delantero del Rodeiro no puede presumir de ganar demasiado dinero con el fútbol, pero sí de obtener ingresos en especie. El Manchester United es una máquina de hacer dinero a través del denominado mercado de productos atípicos y el futbolista de Chantada, a sus 27 años, se ha especializado en ganar cenas con cada saco de goles que materializa. Es tan efectivo dentro del área que en cada partido saca tajada culinaria. Y la gente encantada de invitarlo porque, gracias a ello, el equipo de sus amores está completando una temporada memorable. «Teño tantas apostas gañadas que podo cear un mes fóra con Francis Sixto, directivos e máis xente. Un dixo que me pagaba unha cea se chegaba ós vinte, logo apostou que non acadaba os vintecinco goles e agora, como levo vintesete, puxo en xogo outra comilona cos treinta. Hai outra persoa que me paga unha cea cada vez que marco tres goles. Conseguino en tres ocasións e xa está medio perdido», explica Xosé Antón Fernández Alvarellos, «Estrella». Además, confiesa que no piensa tener piedad de los que pierden los retos. «Esas cousas non se perdoan nunca. Aínda me debe unha Quico, o capitán, que a temporada pasada dixo que nos pagaba unha cea a todo o equipo se subía dos corenta e cinco goles. Marquei corenta e oito e aínda non pagou. Estámosllo recordando a cada momento, pero di que ten que esperar a paga extra para invitarnos», asegura. Apuesta especial con Sixto Pero de todas las apuestas realizadas hay una que le hace más ilusión ganar. Está muy cerca de conseguirlo. «Quero subir dos trinta goles para fastidiarlle a cea a Francis Sixto e logo Deus dirá os que acabo marcando. Gustaríame gañar porque nos levamos moi ben e sempre me está a picar dicindo que nesta categoría é case imposible chegar a esa cifra. Ademais, estiven catro ou cinco encontros sen marcar e ríase de min descaradamente. Esa mariscada é a que maís me apetece conseguir», manifiesta. En cualquier caso recalca que lo que más le llena es que sus 27 goles han servido para llevar al Rodeiro hasta la gran posición en la que se encuentra. «Todas estas cousas non deixan de ser coñas e piques, pero o realmente importante é marcar os goles e que éstes servan para gañar os encontros. Por sorte estase a cumprir todo porque nunha categoría nova para nós estamos a facer unha temporada máis ca aceptable», sostiene. «Hai oito ou dez equipos que teñen mellor plantel e que levan varios anos na Segunda Rexional e aínda así estamos por enriba dalgún deles. Calquera afeccionado ou directivo do Rodeiro o asinaría de antemán. Hai que estar contentos porque non temos ningunha preocupación polo descendo e quedan aínda sete encontros para rematar a liga», añade. Marolas, el genio A su juicio, el técnico es el principal artífice de los buenos números que ha cosechado el colectivo. «A clave está no bo compañerismo que hai no grupo. Para que eu ou outro marque goles e se reciban poucos, o equipo debe estar unido. Moita culpa de que todo marche tan bén é de Marolas. Xa o tiven de adestrador en Chantada e pasou o mesmo. O primeiro que busca cando chega a un equipo é unir ó vestiario. Volveuno acadar», afirma.