Non é o título dunha serie de debuxos animados, son os alcumes dos dous xogadores do Celta que comparten estancia na Cidade Deportiva de Las Rozas
01 jun 2026 . Actualizado a las 05:00 h.O Panda e o Puma. Non é o título dunha serie de debuxos animados, son os alcumes dos dous xogadores do Celta que comparten estancia na Cidade Deportiva de Las Rozas durante uns días. O Panda, para quedar un mes e medio vestido de vermello para xogar o Mundial, e o Puma, para deixarse ver nos adestramentos na primeira parte da preparación. Os dous representan casos singulares nun mundo do fútbol cheo e clichés e patróns non escritos. Con guións dignos dun cómic ao que sería doado buscarlle trama.
Borja Iglesias, o Panda, é un futbolista con personalidade propia, que vive fóra do rabaño. No seu día, dixo que renunciaba á selección española polo caso Jenni Hermoso e así o mantivo ata que mudaron (medianamente) os tempos e o pasado mes de outubro decidiu atender a chamada. O compostelán mantén durante toda a súa vida as súas opinións e o seu pensamento, aínda que iso lle custe críticas sociais, tanto en redes como no mundo real. Pero, sobre todo, o Panda é un futbolista con merecementos sobrados para ir a un Mundial pola súa traxectoria e polo rendemento nas dúas últimas tempadas, dende que se cruzou na súa vida Claudio Giráldez. Polos goles, polo seu traballo para o equipo e polas alternativas que lle pode dar ao xogo ofensivo da selección española.
O Puma, Javi Rodríguez, era o patiño feo da destacada xeración do 2003 do Celta. O rapaz, coa porta de saída sempre aberta ata que derrubou a do primeiro equipo para converterse nun dos fixos. O de Poio toca á porta da selección (neste caso, para adestrar unha semana), coma sempre: sen avisar e sorprendendo a todos. Seguro que tamén a Luis de la Fuente cando vexa as súas evolucións de preto. Os dous representan un xeito de entender o fútbol con raíces e pegado á terra, unha filosofía con resultados que semella non pasar desapercibida alén do Padornelo.