Luís Faro: «Son próximas, pero o portugués e o galego non son a mesma lingua»

«Se na fin de século só existisen unha ducia de idiomas, o portugués seguramente sería un deles», di Faro, presidente do Instituto Camões


santiago / la voz

«Ás veces canto máis preto estamos máis pensamos que temos tempo», di cun sorriso Luís Faro, presidente do Instituto Camões dende hai case dous anos e que estes días acomete a súa primeira visita institucional a Galicia.

-Sempre se fala de que Galicia e Portugal son o mesmo país..

-[Interrompe] A verdade é que non é así dende o noso punto de vista. Hai unha proximidade moi grande entre a lingua portuguesa e a lingua castelá, e hai unha proximidade aínda maior entre a lingua portuguesa e a lingua galega. Camões é un instituto que ten como responsabilidade a promoción e o ensino da lingua portuguesa no estranxeiro. Asinamos un acordo coa Xunta no 2015 e agora temos unha rede de profesores nosos e unha rede de profesores galegos que ensina portugués. Damos formación a eses profesores, porque unha das principais preocupacións do Camões é a calidade no ensino do portugués.

-Defende que a lingua portuguesa en Galicia ten que considerarse estranxeira?

-É evidente que hai unha proximidade maior e claro que é moito máis fácil para un alumno galego aprender portugués que para un que non é galego. A tarefa está facilitada, o que non quere dicir que o portugués non sexa ensinado como unha lingua estranxeira aquí.

-Non son a mesma lingua.

-Non son a mesma lingua. Teñen moita proximidade pero non son a mesma lingua.

-A candidatura de Carvalho Calero para as Letras Galegas trae á actualidade o debate sobre o reintegracionismo.

-Eu aí non podo ter opinión, porque non son galego. Digamos que estou do outro lado da fronteira [ri]. Entendo, porque sei que hai unha discusión en curso, pero obviamente non interferimos nin é o noso papel facelo.

-Logo está a Lei Paz Andrade.

-En Galicia temos uns números de ensino cada vez máis robustos. No 2018 tiñamos no ensino básico e secundario 2.647 alumnos a estudar portugués, nas escolas de idiomas 3.702 e no ensino superior preto de 2.500. Se sumamos todo temos preto de 10.000 alumnos aprendendo portugués en Galicia.

-Son unha das grandes comunidades lingüísticas do mundo, con 270 millóns de falantes.

-Na fin do século, a ONU ten unha estimación de que serán máis de 500 millóns e o interesante é que o grande foco da lingua portuguesa vaise trasladar de América Latina, do Brasil, para África, para Angola e Mozambique. A poboación de Angola e Mozambique vai medrar moito e a demografía en Portugal e Brasil vai descender. Neste momento, polo mundo enteiro temos máis de 200.000 persoas a aprender portugués e hai tres ou catro exemplos de grande crecemento. Un deles é España, e tamén Estados Unidos e China. No multilingüismo de hoxe o inglés é unha lingua importante, pero o portugués tamén.

-Supón o inglés unha ameaza?

-Non, creo que hai espazo para máis dunha lingua global. O inglés é sen dúbida unha lingua global e vai seguir séndoo, non sentimos que o portugués estea ameazado, porque a xeografía mundial ten zonas de crecemento diferentes e o portugués ten un potencial para medrar moito en África e tamén en Asia. Hai espazo para máis dunha lingua, e sei que se na fin do século só existiran unha ducia de linguas o portugués seguramente sería unha delas. O inglés, o portugués, o árabe, o español, son linguas globais que continuarán a existir pero o portugués ten o seu lugar e marxe de crecemento.

«Queremos dar máis densidade e intensidade á colaboración co Consello da Cultura»

Luís Faro participou na primeira das sesións do Foro Inés de Castro, unha iniciativa do Consello da Cultura Galega que afortala as relacións entre a cultura galega e a portuguesa, e, ademais, vén de anunciarse a próxima posta en marcha dunha exposición sobre os 500 anos da travesía de Elcano e Magallanes na que se poñerá de relevancia o papel dos navegantes galegos nesa xesta.

-É unha ocasión perfecta para vir a Galicia e tratar doutros asuntos, ademais de participar con moito gusto neste foro de Inés de Castro. Temos un encadramento institucional, que é un protocolo que asinamos no 2010, pero en realidade queremos dar unha dinámica nova. Non quere dicir que non se teña feito nada antes, fixéronse cousas e temos moi boa colaboración co centro cultural en Vigo, pero cremos que a intensidade da nosa relación pode ser maior e estamos aquí a pensar en novas vías de colaboración.

-¿Cales?

-A diáspora galega e a portuguesa cruzáronse, coincidiron, conviviron, tiveron os mesmos problemas e necesidades e contribuíron e continúan a contribuír para o enriquecemento da cultura e da lingua portuguesa e da galega e por tanto é unha vía de colaboración que queremos desenvolver. Outra son asuntos transversais e que están de actualidade: as mulleres, a especificidade das mulleres e a educación para o desenvolvemento e a cidadanía. A cultura é moito máis que a lectura duns poetas e escritores dun lado e doutro. O cadro institucional está aí dende o ano 2010 pero nós queremos dar máis densidade e intensidade á nosa relación.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
17 votos
Comentarios

Luís Faro: «Son próximas, pero o portugués e o galego non son a mesma lingua»