María Solar recolleu o Lazarillo por «O meu pesadelo favorito»

Dedicoulle o premio a Ana María Matute, gañadora en 1965

Solar, á esquerda, recibiu o premio canda Maite Muturberria.
Solar, á esquerda, recibiu o premio canda Maite Muturberria.

Redacción / La Voz

O 25 de xuño pasado faleceu Ana María Matute e, como xornalista, María Solar (Santiago, 1970) tivo que informar da perda desa extraordinaria autora. Mais como escritora, esa mesma noite, Solar retomou a novela que tiña empezada e, como homenaxe, bautizou un personaxe como Arsenio Matute. Onte, por ese libro, O meu pesadelo favorito, Solar recolleu en Madrid o premio Lazarillo, un galardón que a propia Ana María Matute gañara en 1965 por El polizón del «Ulises».

O Matute imaxinado pola escritora galega vende «olores de recordos e recordos de olores», describe a súa creadora, «como o olor do primeiro amor; non o amor en si, senón o seu recendo». É un bo exemplo do espírito de O meu pesadelo favorito, que ten como protagonista un neno con febre a quen os antitérmicos que lle subministran os seus pais teñen o efecto secundario de producir uns soños do máis fantasioso. «Sempre me interesou o absurdo, e esa perspectiva do onírico me permitía introducir eses personaxes do máis fantástico», lembra Solar. Cada un deles aparece nun delirio febril, nunha sucesión que segue o ronsel de Alicia a través do espello, de Lewis Carroll, e cuxas historias confluirán no derradeiro soño, este xa cunha temperatura normal, da novela.

Con todo, malia ao recurso do marabilloso, como xornalista María Solar sabe que a realidade ofrece episodios que nin soñaría o maxín máis prodixioso. «Hai pouco soubemos duns cans que naceron verdes, e iso tiña a súa explicación, porque tragaran biliverdina. Ou outra noticia, a dun xemelgo que naceu un mes despois do irmán. Quen o ía imaxinar?», detalla a escritora. Alén da fantasía, estes xogos entre realidade e ficción teñen outra misión importante: «Ás veces tomamos por raras cousas que logo, se as examinamos dende outro punto de vista, xa non nolo parecen. E iso é o que lle acontece ao protagonista desta historia, que aos ollos da xente é un neno raro, pero non o é tanto».

Noticia transatlántica

Solar recibiu a noticia da concesión do Lazarillo a semana pasada na outra beira do Atlántico, cando se atopaba participando na Feira do Libro de Guadalajara, en México. Unha coincidencia que lle permitiu explorar a posibilidade de que O meu pesadelo favorito se poida publicar en diversos países de América Latina. Galaxia publicará a versión orixinal galega, ilustrada por María Lires, e hai conversas para editar o libro noutras linguas cooficiais.

Malia recibir o Lazarillo e outros galardóns como o Frei Martín Sarmiento, Solar cre que non hai que «obsesionarse». «Hai que escribir libremente, e se sae un premio, ben, pero que non cho dean tampouco significa nada negativo. A literatura ten que ser libre para facer o que queiras», observa.

O Lazarillo na modalidade de álbum ilustrado gañouno El país donde habitan las cigüeñas, de Maite Muturberria Larrayoz e con texto de Marta Núñez.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
4 votos

María Solar recolleu o Lazarillo por «O meu pesadelo favorito»