A noite do venres e a xornada diúrna da cita de Cherinkas levou a Soneira un gran ambiente
19 oct 2025 . Actualizado a las 05:00 h.De par dos pés de millo que non daban lugar á dúbida sobre o motivo central da festa, no espazo cuberto de Vimianzo penduraban este venres e sábado pandeiretas, panos e mensaxes visuais. Unha ben acertada: «Esta si que é Muiñada!». A «antropofesta» organizada pola asociación Cherinkas, coa colaboración do Concello e o patrocinio da Deputación, acadou o decenio ofrecendo dous días e moitas bailas. Non fixo falta agardar á tarde-noite central, a de onte, para evidenciar o poder desta cita, en canto á convocatoria e ambiente.
Roupas de anos atrás, moita participación, moita mocidade sendo parte dun xeito de festexar que ilustra outros tempos de agro e vida, pois tamén na festa hai espazo para a divulgación. Paracetafolk, Benofán Charanga e Adro, As Lavercas, O Fiadeiro, Embruxo Gaiteiro, xunto con Cantigas e Agarimos, estas últimas agrupacións nunha foliada, nutriron a noite do venres e enfiaron camiño para a interxeracional sesión vermú de onte coas pandeireteiras Bouba.
Para a tarde quedarían xogos, concursos, obradoiros, debullado, gastronomía e todo o demais no musical. Non menos prestou a ruta teatral da mañá, por San Fins, un percorrido polo pasado rural deste territorio. Vellos muíños, lavadoiros, pontes, a rolda, cabazos, pozos, sucesos, o famoso Carballo do Santo ou a capela foron saíndo ao paso da hora e media de traxecto dramatizado e cheo de enxeño. Lendas, cruceiros e vellas historias de sementes e colleitas nutriron o que ben pode definirse como diálogo co pasado moi apegado ao territorio dos afectos.
O guía David Roget, valedor do patrimonio vimiancés, exhibiu dotes de mestría na interpretación, acompañado por Isabel Almozara. A máis dun arrincáronlle un sorriso nesta ruta que, por certo, esgotou prazas habilitadas. Cómpre lembrar o protagonismo dos bens que dan acubillo a toda esta programación, como son o Muíño da Agra e o Muíño da Gándara. Os nomes Tarabelo e Maquía, denominacións dos palcos, teñen tamén moito que contar. Non hai na Muiñada puntada sen fío nin espiga sen gran. E veña millo!