Suscríbete 1 año y te regalamos 140 días gratis
Quiero la oferta

O máis consentido da casa

Francisco Ant. Vidal

RIBEIRA

Bernardo Codesido

«Acabo de escoitar un debate sobre se os gatos caseiros poderían sobrevivir hoxe en día no campo, ou se o mesmo que as persoas, cando non practican o oficio, tamén eles desaprenden»

20 mar 2021 . Actualizado a las 05:00 h.

Hai moito tempo, nun restaurante da costa Ártabra con amplas cristaleiras sobre unha porción de xardín con mar ó fondo, quedei embelesado por mor dun gato en postura atenta, inmóbil sobre tres patas, a dianteira dereita suspendida no aire, co pescozo estirado fronte a un arbusto floreado durante tan largo anaco de tempo que o convertía en estatua, ata que de súpeto, dun brinco, meteuse entre a ramallada e saíu, moi teso, apresando na boca un ratiño que acababa de pillar, paseando con el diante de nós, lucíndose, presumindo do seu logro e do seu arte de longa estirpe cazadora.

Lembro a anécdota porque acabo de escoitar un debate sobre se os gatos caseiros poderían sobrevivir hoxe en día no campo, ou se o mesmo que as persoas, cando non practican o oficio, tamén eles desaprenden.

Teñen fama de cazadores e diso presumen, pero tamén de durmiñóns e ladróns, combinando ambas facetas con picardía e así, sen servilismo que non lles aproveite, evolucionaron con maquiavélica actitude e nós consentímosllo. Pero á fin, que é un cazador se non un oportunista, xa sexa con trampas, celadas ou escopetas con mira telescópica. E o gato non ten por que gastar enerxías cando ten o que necesita ó alcance das súas uñas, por iso din que é arteiro, sempre agardando a súa oportunidade, xerando confianza antes de se meter na despensa. Ensinan o que cazan, pero nunca o que furtan.