Suscríbete 1 año y te regalamos 140 días gratis
Quiero la oferta

O íntimo abrazo da pedra

Gonzalo Trasbach

BOIRO

matalobos

03 mar 2019 . Actualizado a las 21:01 h.

Último sábado de febreiro. Empurrado pola atracción que espertou o décimo terceiro Encontro Arqueolóxico do Barbanza, que reuniu en Boiro a unhas 300 persoas, entre as que había algúns vellos coñecidos e amigos dos teus tempos universitarios, colles o coche e enfilas a estrada de Noia para dirixirte a Moimenta co fin de visitar as escavacións que alí se fixeron xa hai un tempo, únicas da zona que non coñeces. Atravesas Comoxo nunha tarde que semella un inmenso agasallo do inverno para a mirada: a unha marxe e outra do asfalto, verdes lenzos machados de brochazos amarelos. Cara ao nordeste, un fío de escuma branca cae da ladeira do monte: a fervenza de Cadarnoxo.

Pasas o cruce que sube para Iroite e aparcas á dereita. Baixas do coche e tomas pola rúa central da aldea, dunhas 30 casas. Avanzas costa arriba. Fas unha foto do pequeno lavadoiro alimentado por unha fonte de dous canos que verten auga a cachón. Máis adiante, mulleres e homes e rapaces e rapazas, que falan e xogan, ocupan unha praza que baña a luz do sol. Saúdas e segues ascendendo. Un home que traballa nun curral infórmache de que as escavacións están enfronte, no monte do Espiño, salpicado de penedos e ateigado de toxos. Diante da última casa hai un ancián. Sentas con el e logo vén un home máis novo ca ti. Cóntache que a rúa principal antes era o camiño de pedra para ir e baixar do monte, que logo foi de cemento e agora está uniformemente empedrado. A aldea é fermosa.

Camiñas ata o lindeiro do bosque. Pedra. Aquí todo é de pedra. As calellas, as casas, os alpendres e cortes dos animais, os hórreos, todos con teitos de tella do país, os muros das hortas, algunhas cavadas á man. Campos incultos que descenden en picado ata a estrada. Desde aquí enriba, onde lle chaman O Campo, e onde nada é chan, aló ao fondo un recuncho da ría de Arousa: un cacho de Rianxo e toda a fachada marítima de Vilagarcía. Hai mulleres colgando roupa nos tendais das hortas.