Maios e maias


primavera é unha época de eclosión de cor, e dende o século XIII véñense celebrando ritos de orixe pagá e adoptados pola relixión en Galicia e noutras rexións europeas nos que as flores e outros elementos da natureza son utilizados polo pobo para o rito da fecundidade dos campos. Non se poden meter no mesmo saco, pero si gardan unha estreita relación inmaterial os maios, as maias, o Lume Pan, a Pascoa Florida e ata o San Xoán. Son cerimoniais que perduran no tempo, incluso agora que o agro non é o noso eixo estrutural, pese a ter sido prohibidos por Carlos III no século XVIII.

A ramificación dos nosos ritos cos elementos naturais chega aos Caneiros de Betanzos e ás Penlas de Redondela, aínda que non o pareza, pero teñen raíz común, e acredítase no cancioneiro galego portugués dende tempos de Alfonso X o Sabio. Espertar, sementar, renovar, celebrar, propiciar e agradecer son verbos que vinculan todas estas celebracións, de xeito simbólico, coas nosas herbas e flores, coas súas propiedades máxicas e sobrenaturais, coa memoria sagrada do campo.

Esconxuros como alumear o pan, a bendición dos campos, os fumazos e os fachos, o fiúncho e a espadana, son palabras que coñecemos dende sempre, e que nos identifican. As maias teñen orixe na entronización da raíña do maio. Os maios, humanos ou figurados, son construcións efémeras de orixe prerromana para celebrar a primavera, coinciden co primeiro día de maio, e en moitos lugares locen xestas nas portas e nos coches, antes do solpor, en Galicia e Portugal.

Son, tamén, o antecedente das alfombras florais.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
10 votos
Comentarios

Maios e maias