O plan UE


As derradeiras horas do ano 2020 foron unha fonte de desexos colectivos de deixalo atrás, esquecelo, e que dera comezo o 2021, un Xacobeo daquel xeito. Parece que foi o final do túnel e que agora xa remataron todos os nosos problemas do pasado ano, que aínda está quente.

É bo ter unha ilusión, pero non tanto ser ilusos. Con todo, a mente é moi potente e debemos ter esperanza e confianza, dous puntais do camiño, pero non debemos deixar de ter os pés no chan, mirando os chanzos que puidera haber para non petar con eles.

Hai varios días, a unha das reunións do Observatorio 3R -no que participo- asistiu unha representante do ministerio que nos comunicou que Europa despregaba un impresionante monto de setecentos cincuenta mil millóns de euros para rehabilitación (leron ben: 750.000 millóns), para mitigar os efectos do covid e relanzar a economía, actualizando o parque inmobiliario e mellorando a eficiencia enerxética para combater os efectos do cambio climático.

Agora que esmoreceron os oficios da construción -por terceira vez na historia recente- e que non temos xente formada para rehabilitar ou construír, enfrontámonos cun Plan UE cuxos efectos tememos que serán similares aos do nefasto Plan E de alcance estatal: mancheas de cartos que, tralo paso transversal polos distintos chanzos da estrutura burocrática, dificilmente van chegar á señora Carmela de Muros, esfumándose nos informes de intervención dos distintos departamentos, que ademais teletraballan.

Moito fume e pouca chama, porque cada día complican máis a viaxe de Bruxelas a Muros, a Noia ou a Corcubión.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
17 votos
Comentarios

O plan UE