Esfera pública


Estes días anda por Internet un meme bastante sintomático: unha voz en castelán di, fronte a unha porta pechada coa bandeira de Galicia pegada, que nos rouban a enerxía pola cara; na seguinte viñeta a voz afirma que imos pagar a AP-9 ata que os porcos voen (a porta seguen sen se abrir).

Na última viñeta, a voz (agora en galego) asegura que este ano non se poderá traer a orquestra Panorama á festa da parroquia. A porta galega ábrese e dela aparece un home indignado e ameazante. Hai quen o explica de modo simplista: os galegos son submisos, non protestan, só están interesados en asuntos tan periféricos como eles mesmos.

O desentendemento dos votantes galegos con respecto aos asuntos públicos é proverbial. Xa no referendo da Constitución, en 1978, Galicia foi, despois de Euskadi, a segunda comunidade autónoma que menos participou (só un 50,2 % dos electores), aínda que sospeito que por motivos distintos aos dos vascos. Peor foi aínda no propio referendo do Estatuto de Autonomía, no que só un vergoñento 26,2 % do electorado foi votar por este autogoberno que despois encheu o país de funcionarios fillos daqueles que non quixeron ir votar.

En xeral, os galegos temos un problema coa idea de esfera pública. A favor desta tese está o feito de que nas eleccións municipais o rural galego é, pola contra, máis participativo mesmo que a media estatal. Aí o votante sente que se xoga algo concreto. Saber a causa de por que custa chegar máis alá debera ser un dos grandes desafíos. E está sen resolver.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos
Comentarios

Esfera pública