Se eu fose militante do PSOE non votaría por Sánchez, pero algo máis da metade están de acordo co seu predicamento polo que, como di o refrán, «xogar e perder, pagar e calar», así que o «no es no» vai entrar en acción con toda a lexitimidade democrática dun partido que puxo nas mans da súa militancia o seu destino e iso é moi positivo, un exemplo que debería ser norma nas demais organizacións políticas, piramidais no mellor dos casos e, polo xeral, verticais e autoritarias. Emporiso aínda temos unha democracia feble.
Coincido con algúns analistas de que, a nivel nacional, isto favorece a Rajoy e a Rivera, pero para Podemos é auga de maio. Agora ben, ¿como podería resultar a nivel do ámbito desta edición de La Voz? Eu véxoo así. O socialismo xa foi caendo en picado nestas bisbarras na medida en que favoreceu ás Mareas que tamén lle zouparon ao BNG, se ben os nacionalistas recuperarán. Máis complexo é albiscar o que pode pasar co PP.
Se temos en conta que a esquerda xa tocou teito, os populares poderían seguir sendo hexemónicos, pero a configuración da xeopolítica nacional deixa moi tocado a Feijoo, xa que o que prima agora é a gran aposta dos de Rivera polo corredor mediterráneo, e iso vaise notar en Galicia. Aquela estratexia do PP galego pedindo prestados os votos de C’s para reforzar a entente popular Madrid-Santiago foi un gran engano e, xa se sabe, cada partido sementa onde recolle, pero nesta terra sempre nos colle co pé do revés. Xa o dixen aquí, houbera sido unha gran sorte que Javier Chouza acadase praza no Congreso. Agora tócalle a Torres equilibrar a balanza.