«Aspiro a devolver un pouco do que recibín só por nacer na parte privilexiada do planeta»

La Voz

SOCIEDAD

Padres, amigos y otros familiares, cuenta Guzmán, ya se han acostumbrado a sus estancias lejos de casa. Y después de tanto vagar, ¿qué echa de menos Guzmán? «A vida é un balance, e non se pode ter todo ao mesmo tempo», razona.

Se inició en Universidad, pero sus inquietudes le vienen de años atrás. «Digamos que como filosofía de vida aspiro a devolver polo menos un pouquiño de todo o que recibín só por nacer na parte máis privilexiada economicamente deste planeta», explica. Y se pregunta cuánto de accidental y de suerte hay en ese nacimiento en la cara más rica.

«Desde o noso Norte tense normalmente unha visión demasiado simplista da situación dos países do Sur», explica. Viajar desde hace un lustro por zonas en problemas (y dentro de países ricos, como Estados Unidos) le ha permitido ir variando esa imagen estereotipada: «Unha vez aquí decátaste, por exemplo, de que nin todo o Sur é pobre economicamente, nin de que só con diñeiro vanse resolver os problemas económicos desta parte do planeta». La salida de inyectar directamente dinero supone mantener un cierto paternalismo de los territorios ricos hacia zonas deprimidas. Una fórmula de la que recelan las organizaciones sociales.

«Participar en este tipo de experiencias é unha oportunidade fabulosa que moita xente doutras rexións non pode experimentar, e sérveche como proba de fogo polo contacto que tes co terreo e para saber se queres dedicar túa vida a traballar nestes temas, como é o meu caso», concluye.