Es Honduras uno de los países del mundo en que más patentes son las diferencias entre ricos y pobres. Tiene un índice Gini de distribución del ingreso de 54, teniendo en cuenta que la base 1 supondría que toda la población tiene la misma riqueza. Conforme a los datos de la ONU, el 20% más pobre del país se queda con el 3% del ingreso nacional.
Y es, además, un país golpeado. Once años se cumplen ya del paso del huracán Mitch y aún no se ha repuesto el país de aquella tragedia. «Para vir aquí, o primeiro que precisas son actitudes, o segundo, ter datos, informarse acerca de que é iso que chamamos Sur, e o terceiro, unha primeira toma de contacto, in situ, de corta duración, antes de comprometerse por un período maior», concede como recomendación para los que quieran seguir sus pasos.
«Aquí -relata- vives bastante no fío da navalla, hai problemas de inseguridade, de dureza climatolóxica, ás veces dun certo risco para a saúde, de inevitable improvisación, por iso é preciso unha actitude non paternalista, fuxir das xeralizacións».
Una imagen desde el Norte
Pese a sus experiencias americanas, admite Alfonso que la separación de la familia «faise custosa». «De todos os xeitos, a miña familia apóiame, a decisión de vir foi compartida e na casa, dinme, estar contentos». Cuenta este veterano vigués que ahora, a diferencia de lo que sucedía cuando se inició en el mundo de la cooperación, «todo o mundo está hiperinformado do que pasa no mundo, mais cun tipo de mensaxe que non nos fai mudar a nosa visión do mundo, das causas do que pasa, e da íntima convicción do que é importante na vida». «A experiencia da cooperación, se te mergullas e non vives aquí illado e ao xeito de aí, pode axudar a mudar a imaxe do Sur, sobre todo porque é a imaxe que temos desde o Norte, pois te decatas de que, no fondo, é un único modelo económico, social, cultural.. o que causa a miseria e falta de vida», denuncia. Él está para intentar mudarlo.