NO NORTE estaba Papá Noel. Eran datas de Nadal. A fábrica de Papá Noel estaba con moito traballo, todos facendo regalos. Papá Noel tamén tiña moito traballo lendo todas as cartas dos nenos. ¡Chegou o día! Todos os nenos estaban moi nerviosos pensando en cales serían os seus regalos.
A mañá xa está aquí, aínda que é cedo moitos nenos estarán xa despertos, pero María está pensando en algo... ¡Que pena! ¡Os nenos que viven nas chabolas preto do río non terán regalos! ¡Xa seis! Como é cedo falarei con Papá Noel, cando veña a deixar os meus regalos, para decirlle onde viven e que non se esqueza deles.
Así o fixo, e a Papá Noel pareceulle unha idea xenial e aínda que xa estaba un pouco xusto de agasallos decidiu facer un novo reparto de regalos para que aqueles nenos que lle dixera María puideran ter xoguetes. Papá Noel deulle as grazas a María por pensar nos outros nenos que non tiñan tanto coma ela.
Papá Noel marchou e María foi correndo á sala.
-¡Cantos xoguetes! -dixo a nena cando entrou no salón-. ¡Irei despertar a papá e mamá! Non, mellor que descansen. Vou ver a tele.
Na tele estaban dicir: «Bos días, queridos espectadores, estamos aquí na zona das chabolas do río, onde hoxe todos os nenos están moi contentos porque Papá Noel tróuxolles un montón de agasallos».
-¡Guau! -dixo María- ¡O meu plan funcionou!