Tania Fuegho para el encierro entre composiciones, conciertos y un «reality show»

 Aunque reconoce haber pasado «días de moito baixón», Tania Fuegho cuenta que su confinamiento en Mazaricos está resultando muy productivo. De hecho, compone nuevas canciones, perfila la coreografía de su nueva gira, Rinquilinterna, e incluso está aprendiendo a tocar el ukelele. «Grazas a esta montaña rusa de emocións que supón botar tanto tempo entre catro paredes, están saíndo novas cancións, hai moito máis tempo para reflexionar e transformalo en música, e máis ca nunca con mensaxes de peso», apunta la artista, que comparte el encierro en Mazaricos con su inseparable gata Patukas, que «está encantada de terme tanto tempo na casa».

A pesar de echar de menos el contacto físico con sus seguidores, Tania no solo no los olvida sino que procura estar siempre en contacto con ellos. De hecho, aprovecha las posibilidades de las redes sociales para montar improvisados conciertos desde el sofá de su casa. «Ás veces facemos unha especie de A noite é vosa, onde eles elixen as cancións que queren e eu voullas cantando á caída, así sen máis. O importante é estar distraída e facer o posible para que o resto da xente tamén o leve o mellor posible», explica.

También ha montado, junto a un amigo, un peculiar reality show a través de la red Instagram, donde 20 concursantes deben superar diversas pruebas para no ser expulsados del concurso y alzarse con los 300 euros que hay como premio final. «Máis que unha competición é un xogo no que facemos vídeos e conversas entre todos para compartir e amosar como levamos a corentena. Eu encárgome dos vídeos que explican os diferentes retos que deben superar, tamén das galas de nominación e expulsión, e iso xa me come boa parte do día», apunta.

Período de reflexión

Sin embargo, no todo es diversión en tantos días de encierro obligatorio. Tania Fuegho reconoce reflexionar mucho sobre el exceso de consumismo y la fragilidad de nuestras vidas: «Cheguei á conclusión de que temos máis do que precisamos. Estamos sempre pendentes de ter aquela cousa ou a outra. Consumir por consumir. Recollendo o outro día o vestidor chorei de impotencia, da impotencia de ver que somos tan vulnerables e que, dun día para outro, todo pode acabar. Oxalá isto nos sirva para levar unha vida diferente cando este pesadelo acabe».

La mazaricana, de hecho, espera que la salida del túnel esté cerca y ya echa cuentas de las repercusiones que la caída de la economía podría tener sobre su actividad: «Os artistas, que no fondo somos traballadores culturais, temos un futuro incerto. De feito, fomos os primeiros en ser suprimidos no estado de emerxencia e seremos os últimos en incorporarnos á actividade normal. O único que pido é que os promotores apracen as actuacións, pero que non as cancelen. Porque, cando todo pase, estaremos máis necesitados de alegría que nunca».