Toniño López, de Treixadura: «Cando empezamos hai 35 anos ser gaiteiro non era nada doado»
VIGO CIUDAD
O grupo publica o seu noveno disco, «Portalén», que presentará en Vigo
28 feb 2026 . Actualizado a las 05:00 h.Treixadura ten novo disco. É Portalén, unha colección de temas que falan do futuro sen perder de vista o pasado. Toniño López (Vigo, 1960), membro fundador da formación de música tradicional, explica o contido deste traballo que os vigueses poderán escoitar en directo o vindeiro 14 de marzo no Teatro Afundación.
—Pasaron catro anos dende o último disco. Como foi o proceso de creación deste novo traballo?
—Entre disco e disco hai un proceso de selección, unha idea e a creación dun proxecto sempre cun nexo común que é dar a coñecer o que aínda queda sobre a música tradicional. Neste traballo aparecen novas melodías escritas nos cancioneiros, que recobran unha nova vida. Vémolo como un tránsito dun pasado cara a un futuro.
—De aí o título?
—Si. É esa porta aberta á emoción e o paso da memoria cara ao futuro. Partindo da tradición, construímos este novo presente e intentamos transformalo. Tamén queremos aportar novas ideas e novos xeitos para a música tradicional, xa que o grupo aínda compón melodías que no seu tempo callaron na xente e hoxe forman parte da roda popular. É o gran orgullo que temos.
—É difícil compoñer para un grupo que ten unha sección instrumental e outra de canto?
—Non, é un complemento moi necesario. Treixadura, que nun principio eramos só músicos, ten a necesidade de cantar con forza, e nos chegou ao xuntar un coro de amigos afíns. Como é xente que vivía a mesma idea ca nós, foi moi doado. Non tería sentido Treixadura sen esas voces, creo que foi un acerto pleno.
—A través do canto, a xente involúcrase nos concertos?
—Si, queremos que un concerto xere a emoción de cantar xuntos, aparte de pasalo ben, de asistir a un concerto e de ter música, pero procurando a participación colectiva. Creo que un concerto de Treixadura acaba sendo como se fosemos un grande coro. É algo que no seu día parecíanos difícil se nos remontamos a hai 35 anos, pero o panorama cambiou bastante. Daquela, ser gaiteiro non era doado; hoxe estamos ao par de calquera tipo de música.
—Cantos temas leva Portalén?
—19, pero hai varios que son liñas melódicas dun minuto e sen harmonizar. Son esas pequenas liñas melódicas que aparecen nos cancioneiros e que, en vez de collelas todas e facer unha melodía con elas, decidimos deixalas como aparecían. Ás veces son voces solistas do orfeón e outras en coro, pero son melodías tratadas tal e como están, sen facer un arranxo. Iso conxuntámolo coas melodías típicas do grupo. É un disco máis longo do habitual.
—O folk permite a innovación ou hai liñas infranqueables?
—Ten que haber innovación. Ao redor do grupo hai unha conxunción singular porque hai xente nova que chega a nós e tamén está a xente maior que sempre a gozou. O panorama musical galego non tería sentido se non houbese innovación. Xa pasou hai 50 anos cando apareceron os formatos novos do folk, como Milladoiro.
—Merecería o folk galego, en conxunto, un recoñecemento institucional ao estilo do que tiveron as cantareiras o ano pasado?
—Aquilo foi unha boa idea, pero penso que aínda que non teñas un recoñecemento institucional si o tes popular, que é o que te mantén e te di se estás no camiño correcto ou non. Cando empezamos eramos gaiteiros e era complicado porque case tiñas que pedir permiso para subir a un escenario. Os gaiteiros non estabamos nin valorados nin recoñecidos. A nosa aposta funcionou porque facemos unha música coa que a xente conecta rapidamente.
—Haberá algo especial no concerto de Vigo?
—Si, queremos que, máis que un concerto ao uso, sexa coma un encontro despois de anos. Estamos preparando todo para que sexa emocionante, e xa non só no momento no que empece o concerto, senón antes, dende que entre a xente no teatro. Queremos que sexa diferente, emotivo e que haxa sorpresas para que o público saia feliz. Estarán os novos temas, pero tamén os de sempre.