Un primeiro empate con sabor a gloria

O Presqueiras pecha a táboa do seu grupo de Terceira Autonómica. Só logrou empatar un partido, o pasado, e encaixa 118 goles. A pesar de todo, o equipo non perde o sorriso


Manter viva a ilusión e esperto o sorriso non é sinxelo cando os resultados non acompañan. Sen embargo, no Presqueiras, equipo forcaricense de Terceira Autonómica, é precisamente esa ilusión a que soporta vivo un proxecto no que o factor humano supera con creces ao deportivo.

O pasado domingo o equipo de Forcarei viviu a primeira gran alegría da tempada: empatou 2-2 na visita do Moaña B, e logrou así o seu primeiro punto. Deixou así de constar como o peor equipo de Galicia (empatado con Esclavitud e Chaos a cero puntos), para contar un punto no seu casilleiro. Tiveron que pasar preto de 20 partidos para que o Presqueiras tivese algo que festexar, e por iso a celebración tivo aínda mellor sabor. O empate veu a confirmar a evolución dun equipo que chegou a encaixar un doloroso 0-16, pero que a pesar de todo non baixou os brazos. Encaixaron preto de 120 tantos e apenas anotaron 11, pero agardan esperanzados o primeiro trunfo, xa que «Melloramos moito dende que empezou a Liga», comentan dende a plantilla.

Pasaron 26 anos dende que o Presqueiras botou a andar e os propios veciños construían coa súa suor o campo. Vivíronse épocas douradas nas Ligas de Terra de Montes, con máis dun trofeo nas vitrinas, pero a chegada do fútbol federado atragantouselle ao club. Durante os últimos dez anos o Presqueiras acostumouse a servir de pechacancelas ao seu grupo de Terceira Autonómica, e hai un par de tempadas a piques estivo de desaparecer. Foi entón cando tomou un cambio de rumbo: os mozos da parroquia acordaron tomar as rendas do equipo, pasando de contar con «xente de fóra», a apostar por un plantel cen por cen da zona, «para ser últimos, ben valemos os da casa». Mozos -e amigos- de entre 17 e 28 anos están aguantando un club ao que as circunstancias e a economía non lle poñen máis ca zancadillas, pero no que lle poñen boa cara ao mal tempo. O segredo para seguir adiante: «Podemos caer goleados, pero nunca discutimos nin aparece unha mala cara».

Conoce nuestra newsletter con toda la actualidad de Vigo

Hemos creado para ti una selección de noticias de la ciudad y su área metropolitana para que las recibas en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
1 votos

Un primeiro empate con sabor a gloria