Luís Iglesia: «O comisario Fortes vai caer menos simpático que Carmelo Matalobos»

«'A Estiba' gústame moitísimo e esteticamente é un paso importante», asegura o actor Luís Iglesia


redacción / la voz

O segundo capítulo de A Estiba chega esta noite ao horario de máxima audiencia de TVG cos primeiros días de Manuela Fortes como nova comisaria de Ardora. A súa misión non será doada. Non só terá que encargarse da tripulación acribillada do Delta, senón tamén dos asasinatos no hospital da única testemuña do caso e dun policía. Mentres, dentro da comisaría aparecen voces contrarias á súa xestión. Despois do abrupto final do primeiro episodio, a mirada dos espectadores seguirá de preto ao comisario Emilio Fortes. O actor Luís Iglesia xa percibiu esta semana pola rúa que a súa personaxe non deixou indiferente ao público que viu este thriller de Voz Audiovisual.

-Ao principio do capítulo os espectadores creron que, despois do xefe dos narcos en «Matalobos», era vostede o bo da serie. Que equivocados estaban!

-Na serie vaise ver que nin o bo é tan bo nin o malo, tan malo. E tamén vaise demostrar como están engarzadas as distintas familias da serie, que aí tamén hai moito de onde tirar. A miña personaxe mantén unha relación moi distinta con cada unha das mulleres da súa casa, que son catro e ben distintas. Ten unha filla preferida, que é Manuela, pero cando este tipo se converte nun asasino sabe que cedo ou tarde pode ter á súa filla na súa contra, porque son os dous lados da lei.

-Que diferencia a esta personaxe de Carmelo Matalobos?

-Carmelo era un criminal, pero un tipo que tiña un código de honor. A familia era o primeiro, o negocio era o negocio. Tiña uns mandamentos que seguía sempre e, nese sentido, era un tipo cumpridor que tiña a súa ética propia, aínda que estaba fora da ética aconsellable a calquera persoa normal. Era un tipo simpático, con bastante humor e retranca. Este comisario é un tipo máis sórdido, que agocha segredos importantes que se irán vendo pouco a pouco e nos que, dalgunha maneira, tamén está metida parte da familia. Vai caer menos simpático.

-E a súa familia non é menos conflitiva.

-As ceas nesa casa non son o máis agradable. Iso a xente xa o viu. Ten unha relación moi complicada coa súa muller, a unha das súas fillas xa a da por perdida e con outra gustaríalle levarse mellor do que se leva.

-Os malos sempre locen máis na pantalla?

-Creo que os actores e as actrices temos un punto infantil, e, nese sentido, é como volver á infancia. Os nenos cando xogan a ser malos son terribles. Se teñen que matar catro veces matan, porque non teñen conciencia do que é. Entón para min é coma se me permitisen volver ser neno e iso é un desfrute. ¡Non deixemos nunca a infancia, por favor!

-Tradicionalmente os personaxes masculinos teñen o poder, pero neste caso recae en Manuela. Como encaixa o seu comisario neste mundo de mulleres?

-Primeiro diferenciaría o poder e a lei, porque moitas veces non van exactamente da man. Este é un tipo con poder, pero eu supoño que o que o levou a estar onde está foi o feito de traballar tantos anos na fronteira da lei, ver o lado escuro e comprobar que se establecía certas alianzas iríalle mellor. E as protagonistas son mulleres de moito carácter que nalgún momento loitan polo seu cada a unha á súa maneira. Van ter moitos problemas non só co pai. Que a xente se prepare, porque incluso aquela que pareza máis débil pode que non o sexa tanto. Pode saltar a lebre en calquera momento.

-Ten relevancia no traballo da serie o feito de que o protagonismo sexa femenino?

-A nivel de guión si, porque elas son xefas, pero non importa tanto o papel social que desenvolven, senón como se desenvolven elas como persoas. O feito de que tomen as súas propias decisións e leven as rendas da súa vida. Nós dende o punto de vista persoal levámolo con moita naturalidade, porque estamos nunha profesión na que boa parte dos nosos equipos de traballo están compostos por mulleres. Vémolo co normalidade. E creo que na serie está moi ben inserido, porque a maneira de facer as cousas normais é tratalas con normalidade e non convertilas en algo especial. Aquí chega unha comisaria nova e, cando os compañeiros queren buscarlle algún demérito, é polo feito de ser filla do anterior comisario, non por ser muller. As mulleres policía teñen un peso específico tan grande ou meirande que os homes. Esa é a maneira de normalizalo.

-Cal é para vostede o punto forte de «A Estiba»?

-A serie gustoume moitísimo e creo que esteticamente é un paso moi importante. Botaba moito en falta dende hai tempo que houbese planos xerais moi abertos nas series, porque creo que gozamos dunha riqueza paisaxística en Galicia que é unha barbaridade. Ás veces imos gravar a un sitio marabilloso e non o ensinamos todo. A grandeza dun porto enténdese cando hai un plano xeral, porque aí ves o grande que é, o grandes que son os barcos e o minúsculo que é o ser humano dentro desa acción. Iso está moi ben reflectido aquí. O de Miguel Conde é un ollo privilexiado para estas cousas. Estou encantado. Progresouse tanto en poucos anos nas series que estes avances son imprescindibles. Non son fáciles e requiren un esforzo moi grande de todo o equipo. Pero cando ves que iso está reflectido e que compensa o traballo, quedas moi aliviado. Vin o primeiro capítulo o día das preestrea e despois vino outra vez na televisión, que é onde me gusta velo, todo hai que dicilo. E agora estou esperando a que chegue o segundo con impaciencia.

-A pesar de que xa sabe todo o que vai pasar.

-Si, pero entre o que les nun guión e o que ves en imaxe hai un mundo, porque poden facerse moitas lecturas. Cada un poñería a cámara nun sitio distinto en cada secuencia. De A Estiba gústame todo e quero máis. Pero de pouco serve que a nós nos guste. O xuíz último é o espectador. Pero creo que ao noso público cónstalle cando facemos un traballo con toda a querencia do mundo. Temos detrás unha televisión que é un dos grandes motores do audiovisual galego, que ten un tecido industrial e formativo arredor. E esperamos que gocen co noso traballo, que é a finalidade do que facemos.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
2 votos
Comentarios

Luís Iglesia: «O comisario Fortes vai caer menos simpático que Carmelo Matalobos»