Falece en Madrid o sociólogo, escritor e galeguista Fermín Bouza Álvarez

Fillo do intelectual poeta e etnógrafo Bouza-Brey, vivía na capital dende 1969 e era catedrático na Complutense


O sociólogo, escritor, poeta e galeguista Fermín Bouza Álvarez (Santiago, 1946) faleceu na noite do pasado sábado nun hospital de Madrid, a cidade na que viviu dende que en 1969 chegou fuxindo da represión da policía franquista, despois dun axitado maio do 68 compostelán. Na capital española instalouse e converteuse en profesor, e alí deixou a súa fonda pegada entre os estudantes, como sociólogo, na Facultad de Ciencias de la Información da Universidad Complutense, e dende a súa cátedra de Opinión Pública, pero tamén dende a conversa amena ou nas súas constantes aparicións nos medios de comunicación (na prensa, na televisión e tamén no seu blog El voto con botas). Pese á súa enfermidade, seguía moi activo e aínda o pasado 6 de outubro firmaba a súa derradeira entrada na bitácora, na que falaba da «política torpe que ha reducido al PSOE a su estricta caricatura» e non agochaba o seu delicado estado de saúde. «Era luminoso e valente», anotaba Manuel Rivas nun tuit no que se facía eco da súa morte «na hora do fusco».

Fillo do ilustre intelectual, etnógrafo, académico e tamén poeta Fermín Bouza-Brey (Ponteareas, 1901-Santiago, 1973), e neto do escritor Luís Bouza Trillo (1869-1941), Bouza Álvarez foi dende sempre amigo de escribir, como el mesmo gustaba recordar: con 17 anos enviou ao selo Galaxia un libriño de sonetos libres en galego que se chamaba A barlovento e que xamais recuperou; foi o seu primeiro poemario.

Máis alá dos seus estudos e ensaios sobre ciencias sociais, Bouza deixou dúas novelas en galego: Memoria do diaño (1980, na súa orixe un guión cinematográfico) e Longo voo de paxaro (1987). Admitía gostoso o maxisterio de Méndez Ferrín e Carlos Casares. Pero quizais sexa Labirinto de inverno a cima creativa na súa verdadeira vocación de vate (o libro mereceu en 1990 o premio da Crítica española en lingua galega) e na que rescata o paraíso perdido de Galicia, un moi breve período da súa infancia (apenas tiña cinco anos) pasado en Cortegada, na casa da súa avoa.

A súa humildade e a súa capacidade de autocrítica marcaron a obra literaria pero tamén un admirado labor docente. Son un cidadán do mundo, dicía, pero levaba a Galicia no corazón, comprometido o mesmo como poeta que como apaixonado da política.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
22 votos
Comentarios

Falece en Madrid o sociólogo, escritor e galeguista Fermín Bouza Álvarez