Nin nos próximos 30 anos


No 2015 de Robert Zemeckis hai dous recursos que sobresaen: coches e monopatíns voadores e a obtención de enerxía por fusión partindo de refugallos. Canto ao primeiro, a levitación pode conseguirse hoxe magneticamente: de feito, este mesmo ano deseñouse un monopatín que flota por repulsión magnética; pero só é posible baixo unhas situacións moi controladas que distan do panorama da película. O soño que nos ofrece o director é máis ben o dun aparello capaz de controla-la gravidade (un soño que explota tamén a película Interstellar, por exemplo), algo imposible na nosa era.

Canto á enerxía de fusión (a desprendida trala fusión de dous núcleos atómicos para dar outro máis pesado), é a que fai funcionar o sol e pode conseguirse dende hai décadas: é o fundamento das bombas termonucleares, por exemplo; pero o seu uso controlado segue sendo unha quimera á que intenta achegarse o proxecto plurinacional ITER. De calquera xeito, aínda que ese proxecto tivese éxito, o resultado non sería nada que se parecese ao motoriño reciclador de latas e plásticos que leva o DeLorean.

Que ben nos viría calquera dos dous inventos! Pénseo: toda a nosa civilización está montada sobre o petróleo, así que conseguir enerxía desa maneira botaría abaixo o sistema actual (con moitas das súas miserias) e crearía un mundo moi distinto, causando unha revolución sen precedentes.Alén dos coches voadores e da enerxía de fusión aparece tamén unha abraiante capacidade preditiva dos fenómenos meteorolóxicos, con precisión de segundos. Saiban que, malia terse avanzado moito neste eido, o da película non se considera nin como hipótese factible no futuro. Si que nos aproximamos no eido da tecnoloxía do consumo: na película aparece un ordenador portátil que ten pinta de tableta, algo que parece unha Google Glass, hologramas moi ben conseguidos, roupa intelixente... Por certo, aproveito para salienta-la obviedade de que sería imposible construír unha máquina para viaxar no tempo coma a do despeluxado Doc Brown. Pódese viaxar cara adiante (todos viaxamos cara adiante no tempo a razón de 1 ano cada ano, e ata se podería viaxar máis rápido), pero non cara atrás. Ah, en 2015 celebrase o 100 aniversario da presentación da teoría xeral da relatividade de Albert Einstein que, alén de revolucionar a física, implicou tamén unha revolución filosófica, da que en certo modo bebe esta película.

Jorge Mirá é catedrático de electromagnetismo da USC

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
4 votos

Nin nos próximos 30 anos