Aurora Marco: «Un inxusto manto de invisibilidade escureceu a Concha Castroviejo»

JOEL GÓMEZ SANTIAGO / LA VOZ

SANTIAGO CIUDAD

PACO RODRÍGUEZ

A investigadora reivindica á ilustre autora santiaguesa nun traballo premiado polo Concello e a USC

11 may 2018 . Actualizado a las 05:00 h.

A recuperación da historia de Concha Castroviejo (Compostela, 1910-Madrid, 1995), unha figura interesante do exilio, do xornalismo e da literatura, é o obxectivo de Concha Castroviejo. Arelas de liberdade, traballo co que Aurora Marco e Pablo Ces gañaron o segundo premio Xohana Torres, convocado polo Concello e pola USC. En breve sairá a edición deste produto audiovisual, de 30 minutos, onde se unen a investigación da profesora e as fortes imaxes filmadas por Ces para «repasar os episodios de maior interese dunha traxectoria que vale a pena recuperar. Porque aínda que faleceu hai relativamente poucos anos, un inxusto manto de invisibilidade escureceu a Concha Castroviejo, quen foi unha muller moi interesante», afirma Aurora.

A historia contempla catro partes. A primeira, de 1910 a 1931, «é o tempo de infancia e a mocidade. Estuda en Santiago, no colexio da Ensinanza, que supuxo para ela unha pegada de liberdade, segundo recoñece, e despois no colexio pontevedrés Placeres. Ten importancia a aldea de Paizás, no val do Ulla, que ela cualifica como o paraíso da infancia», indica Aurora.

Despois estuda o período da República e do levantamento militar, de 1931 a 1939: «Cando fai o bacharelato por libre, en dous anos, o que favorece o seu contacto por exemplo con Carlos Maside; e en 1934 comezou Filosofía e Letras na USC, cun expediente brillante. Contactou con Carvalho Calero, Fernández del Riego, Borobó e outros escritores, pintores e intelectuais que destacaban en Compostela naquela altura; e con Joaquín Seijo, quen será o seu compañeiro. Seijo estudou Dereito, Filosofía e Letras e Matemáticas, e foi sorprendido polo levantamento militar cando opositaba para a carreira profesional en Madrid. Concha permaneceu en Compostela, e en decembro de 1936 testemuñou a favor de Francisco Comesaña Rendo. Iso, e o querer estar con Seijo, levou a Concha a cruzar a fronteira e ir a Bordeos e despois a Valencia, onde casaron».