Pepiño Areosa, inédito

O seu corpo apareceu en Cacheiras xunto a Ánxel Casal en agosto de 1936


Tiveron que pasar oitenta anos para descubrir o rostro de José Modesto Isaac Devesa Areosa, coñecido en Santiago como «Pepiño Areosa». O seu nome é citado cada 19 de agosto, pois tivo o final máis tráxico aquel verán de 1936: O seu corpo sen vida apareceu tirado nunha cuneta de Cacheiras a carón de Ánxel Casal, o editor e impresor galeguista que fora alcalde de Santiago. Dous paseados. Dúas desgrazas paralelas. Un, ilustre; outro, sen rostro. É ben certo que o Réxime de Franco gobernou a memoria, como din os especialistas. Hai que ver «que ben» xestionou a súa vitoria, como filtrou datos, permitiu historias e marcou silencios. E non só nos corenta anos de ditadura, senón tamén despois. Quizais ata hoxe.

Para exemplo, esta imaxe inédita que damos a coñecer aquí. Chegou a nós hai unha semana grazas ás xestións do historiador Ricardo Gurriarán realizadas cos descendentes de Areosa. Traballamos estes días na segunda edición, corrixida e aumentada, do seu libro «Fernando Alsina e o seu Diario de Guerra» publicado por nós hai agora un ano. Nova edición que aportará documentos coma este que avanzamos, e outros, sobre aquel home «inédito»: Pepiño Areosa.

O prestixioso cirurxián Fernando Alsina González (Santiago, 1881-1952) levantou precisamente o cadáver de Areosa o 19 de agosto de 1936. No diario de guerra que deixou escrito Alsina e que Gurriarán estuda neste libro, cítase tamén o con-cuñado de Areosa, Elisardo García Fernández, que aparece aquí con el na foto, pois foi un dos doutores que saíron con Alsina á fronte de guerra o 10 de setembro de 1936. Apoiaban oficialmente ao exército franquista, pero quizais fuxían dun Santiago irrespirable cheo aquel verán de mortos nas gabias...

Xa temos, pois, o rostro, a imaxe, de Pepiño Areosa. Agora, algúns datos: nacido en xullo de 1908 e asasinado, pois, aos 28 anos. Era o segundo de tres irmáns: Carme, mestra, e Suso, médico cirurxián. El non quixo estudar e entón súa nai, María Areosa Hermida, levouno a traballar á armería familiar, «Armería Areosa. Máquinas de Coser», no nº 12 da Rúa do Vilar. Logo o seu tío José montou un taller de mecánica na entrada do Pombal (onde hoxe está o aparcadoiro de San Clemente) e alí traballou ata que foi asasinado. Militaba en Izquierda Republicana; ese debeu de ser o seu «pecado».

Nesta nova edición do libro «Fernando Alsina e o seu Diario de guerra» que publicaremos a finais do mes de novembro incluiremos máis imaxes inéditas del, así coma documentación tamén descoñecida, e un debuxo de perfil que lle fixo Camilo Díaz Baliño. Camilo, Ánxel Casal e Areosa coincidiron na «Falcona», o cárcere municipal. Díaz Baliño retratounos a todos a lapis. Areosa fora detido un mes antes do paseo. «Crían que alí estaban seguros», afirman hoxe os descendentes de Pepiño.

Quede aquí, pois, esta imaxe desenfocada dun pasado tan incómodo. O home, xa con rostro. Pepiño Areosa (1908-1936), in memoriam.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
12 votos
Comentarios

Pepiño Areosa, inédito