Unha carruaxe para Hemingway

O escritor aloxouse no Hotel Suízo en 1929


Cada vez que se traspasa o local do antigo Hotel Suízo, no número 18 de Cardeal Payá, en Mazarelos, un pregúntase: ¿Por que non lle poñerán de nome, por exemplo, «Novo Suízo»? Inauguran negocios no que fora o elegante comedor dun hotel de 1904 (propiedade de Antonio Mengotti e logo do seu fillo Alfredo) pero non contan co relato centenario que agochan estas históricas paredes. É unha mágoa. Consola ter en pé un edificio que conserva inmaculadas a harmonía de formas da arquitectura modernista na que foi concibido.

Na fachada, unha placa lembra a un dos persoeiros que aquí se aloxaron: Ernest Hemingway (tamén pernoctaron no Suízo a fotógrafa Ruth Matilda Anderson, a escritora Edith Wharton ou Torrente Ballester). Moitos descubrimos a devoción que o premio Nobel norteamericano tiña por Santiago, por Galicia, e polo Suízo, ao escoitar, en xuño de 1996, unha inesquecible conferencia de Carlos Casares onde daba a coñecer todo isto. Logo publicouna en libro. Contaba nela como accedera por casualidade, no museo de Oak Park -a casa natal do escritor, preto de Chicago- a un volume con cartas de Hemingway. Nunha delas, o americano escribía que Santiago era para el a cidade máis fermosa que vira nunca. Nada menos.

O autor de The old man and the sea (O vello e o mar) aloxouse no Hotel Suízo en agosto de 1929 (dous anos antes, ao parecer, tamén estivera aquí). O Hotel tiña moita sona daquela en Compostela. Coidaba aos seus clientes mesmo proporcionándolles carruaxes para desprazárense, como o que nos mostra esta imaxe (unha postal editada por Fototipia Thomas que circulaba por España en 1926 pertencente á colección de Carlos I. Castelao). Mágoa que non teñamos nela ao escritor. O Suízo dispuña de máis trinta habitacións (o interior dunha delas coñecémolo grazas a unha foto de Ruth Matilda Anderson) e un elegante comedor. Dicía Hemingway: «Boa pensión por dez pesetas, boas habitacións, marabillosamente boa, maldita cidade, e fermoso país montañoso, Galicia».

Conta Casares que Hemingway acabou aquí de corrixir as probas de A farewell to arms Adeus ás armas. E aínda hai máis: naquel O vello e o mar dos seus días derradeiros, quizais a súa mellor obra, o vello mariñeiro chámase, ¡como non!, Santiago.

editor@alvarellos.info

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
17 votos
Comentarios

Unha carruaxe para Hemingway