Imo tamén ten pedra para abalar

Situada no monte, hai veciños que piden a súa sinalización e protección


dodro / la voz

A aldea de Imo, na parroquia de San Xoán de Laíño de Dodro, ten a súa propia pedra de abalar. Atópase no monte, nunha parcela privada, aínda que moitas persoas, incluídos veciños do lugar, «non saben dela». Quen si a coñece e nos leva ata ela é, precisamente, unha das primeiras persoas as que se lle escoitou falar en público sobre a mole, Xosé Blanco Franco, más coñecido como O Moreno de Imo, que cando era rapaz tiña na pedra de abalar os bambáns dos rapaces de hoxe.

Así, hai máis de 50 anos, ir ao monte a xogar xunto a pedra «era unha diversión» para os nenos da aldea ata o punto de que, nunha ocasión, Xosé Blanco e os seus compañeiros non foron a escola de Tallós e pasaron o día xogando nun oco que fai a pedra.

A mole está «tal cal» tempo atrás, solo que agora loce un «traxe», está «moi ben vestida», como di Xosé Blanco en alusión a a capa de musgo que a recubre.

Para este veciño de Dodro, natural da aldea de Bexo pero casado en Imo, non é máis que «unha pedra que se move», pero para outra persoa do lugar, Xoán Xosé Vicente, «é unha pedra que se move e que ten o seu mérito. É unha cousa das que non hai moitas», asegura este veciño. El é partidario de sinalizar a súa localización e incluso de protexer a pedra, para que non sufra danos.

Xuntos amosan cómo abala a pedra, un dende abaixo e o outro dende arriba. «Mira que fácil é de mover», sinala Xosé Blanco, que conta que dúas netas súas, de curta idade, son capaces de abalala. Tamén explica que «a pedra non a coñece case ninguén», en parte, porque agora no se vai ao monte como antigamente, engade o Moreno de Imo. Para este veciño, en Dodro «hai moitas cousas que non se saben delas» e pon, como exemplo, as murallas de Bexo.

Oito tonelados

No obstante, a existencia da pedra, que podería pesar en torno a oito toneladas segundo algúns cálculos, aparece documentada nun libro escrito por outro veciño do municipio, o autor e profesor Manuel Lorenzo Baleirón, titulado Toponimia de Dodro e de Laíño. Os nomes na auga e editado polo Concello.

Nesa publicación, que recolle máis de 5.000 nomes de lugares, predios, camiños, cursos de auga e todo tipo de información histórica, sobre oficios, medio natural e tradicións que foron deixando pegada sobre o territorio de Dodro, Lorenzo Baleirón fala de que «ao suroeste da aldea de Imo hai unha pedra de abalar, a beira doutra cabalgada de formas dolménicas».

Desta última fala tamén Xoán Xosé Vicente, para quen na pedra de abalar hai unha forma que semella unha «cazoleta» pola que escapa a auga e que podería «estar traballada», versión que desminte o Moreno de Imo, que rapidamente engade que iso é «cousa da erosión».

Para dar a coñecer a pedra, tanto Xosé Blanco como Xoán Xosé Vicente acaban de participar na gravación dun vídeo que está colgado nas redes sociais, na páxina de rabunho rexeita, e que xa tivo miles de visitas en poucos días. Nela fálase de que xa non fai falla ir a Muxía a abalar a pedra; Imo ten a súa propia, moito máis descoñecida pero co seu mérito. E se a abala o Moreno de Imo, moito máis.

en directo patrimonio de dodro

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
2 votos

Imo tamén ten pedra para abalar