Arzúa dálle a man ás queixeiras

Un vídeo pon en valor o tradicional oficio que orixina a Festa do Queixo

Concha é unha das protagonistas da cinta sobre as queixeiras.
Concha é unha das protagonistas da cinta sobre as queixeiras.
la voz

A Concha encantáballe ir ás feiras de nena. Acompañaba á súa nai, de quen aprendeu a facer e a vender queixos, que tamén ten o seu aquel. «Íamos no coche das oito e cando chegabamos a Melide, con dous cestos de queixos, xa estaban alí esperando para mercar señores que viñan de Ourense, Lugo, Pontevedra, de moitos sitios», lembra. Concha é unha das tres queixeiras que participaron na gravación dun vídeo que encargou o Concello de Arzúa para homenaxear e pór en valor o traballo dunhas mulleres que custodian a tradición na que xermola a Festa do Queixo.

Con motivo do corenta aniversario da cita de exaltación gastronómica, que se celebra a fin de semana que vén, presentouse a produción audiovisual. Da man das queixeiras chámase o traballo no que tres mulleres falan do pasado, do presente e do futuro da elaboración artesanal dun dos produtos que prestixian a mesa galega.

Dúas protagonistas máis

Evangelina e Lola son as outras dúas protagonistas do vídeo, no que as queixeiras comparten o segredos na elaboración do queixo galego. «No inverno, botámoslle o callo ao dereito de colar o leite cando vén da vaca, e no verán, deixámolo arrefriar un pouco», explica Concha mentres apresa a masa do queixo. «Unha vez que lle quito o soro, bótolle sal, do fino», continúa Evangelina, a quen lle toma a palabra Lola contar que logo «métoo na queixeira e vai escorrendo e tratando de curar; e despois á neveira: antes curábanse sen neveira polo que había que mudarlle todos dos días os trapos e lavalos cando tiñan falta».

E se o proceso de curación mudou, non tanto o feito en si de vender o produto nas feiras. Conta Concha que «na praza hai que pasar moito frío e ter moita paciencia porque hai que estar alí toda a mañá esperando e vénche un e lévache un queixo, e outro, dous, pero, ao mellor, vénche outro e non che leva ningún porque lle parecen caros». Do tira e afrouxa no prezo final do produto semella que non ten bo recordo Evangelina, que, logo de contalo, comenta que «non me gustaban as feiras».

Si o oficio, cousa de mulleres. «Os homes aquí, de queixo, nada», comenta a muller, que estaría «encantada» se a súa neta, que «saber facer os queixos», se decidise a preservar o relevo xeracional. Pero tamén entende se non o fai: «A xente nova pode dicir paro aquí se ten outro traballo, pero para vivir soamente dos animais é un barullo», di. Lola, que leva «anos» facendo queixo, resístese a crer que a tradición esmorecerá. «Quixera que quede alguén para seguir facendo queixo, aínda que nada máis sexa para comer na casa», di.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
3 votos
Tags

Arzúa dálle a man ás queixeiras