El llamamiento del Museo das Peregrinacións para identificar a un fotógrafo minutero que despierta la memoria colectiva de los santiagueses

Olalla Sánchez Pintos
Olalla Sánchez SANTIAGO

SANTIAGO

La fotografía tomada hace casi 40 años en Santiago en la que aparece un fotógrafo minutero
La fotografía tomada hace casi 40 años en Santiago en la que aparece un fotógrafo minutero Tino Martínez / Museo das Peregrinacións

Durante tres días muchos vecinos no cesaron de aportar información sobre una imagen tomada en la Alameda hace casi 40 años. «Foi unha emocionante sorpresa ler e contemplar todo o debate xerado», agradecen desde el museo

29 jun 2026 . Actualizado a las 12:47 h.

Fue el viernes, y con un texto en mayúscula, en el que se aclaraba que «PRECISAMOS A TÚA AXUDA!», cómo el Museo das Peregrinacións de Santiago invitaba a los santiagueses a colaborar con ellos para tratar de identificar al protagonista de una fotografía en blanco y negro, tomada en la Alameda compostelana en 1987, y en la que se inmortalizaba a uno de los distintos fotógrafos minuteros —oficio centenario en el que con un aparato artesanal se hacen retratos que se revelan allí mismo en minutos— que antes había en Compostela y de los que, hoy en día, quedan pocos representantes en la ciudad.

«No Museo das Peregrinacións estamos ultimando a exposición temporal Modo Manual. Ensaio fotográfico por Santiago de Compostela. Tino Martínez que se abrirá ao público a mediados de xullo e na que se amosarán, en tres seccións, distintas panorámicas, imaxes nocturnas e retratos feitos polo coñecido fotógrafo compostelán. A semana pasada, mentres preparábamos con el esa última sección, comentounos que non tiña o nome dese fotógrafo minutero que aparecía nun dos retratos. Tino mesmo está tratando de contactar con todos os retratados ou coas súas familias para avisarlles de que as fotografías van estar expostas», explica Clara Reigosa, técnica de Difusión do Museo das Peregrinacións.

«Como vemos que todo o que ten que ver con fotografías antigas de Santiago activa sempre a moitos veciños nas redes sociais, pensamos que sería unha boa opción facer un chamamento a través delas para tratar de identificar ao retratado. Imaxinabamos que ao tratarse dunha figura pública, non ía ser complicado. Pero, aínda así, foi unha emocionante sorpresa ler e contemplar todo o debate xerado; con moitos comentarios...», agradece Clara, admitiendo que ello también le permitía al Museo das Peregrinacións ir anunciando la próxima muestra.

«Desde o mesmo momento no que pedimos axuda nunha publicación, moita xente comezou a dar un nome, o de Rafael Santos Varela. Mesmo había que sinalaba que os seus irmáns, Santiago e Benigno, tamén eran fotógrafos minuteros», apunta la técnica de Difusión del museo, poniendo en valor la cadena de mensajes que ello inició.

«Moitos veciños comezaron a lembrar aos sete fotógrafos minuteros que había na Alameda, como Valentín, Angelito, Serafín, Rafael, Benigno, Santiago e José. Tamén aportaban as súas viviencias con fotografías que eles lles sacaran. Moitos estimaban a labor que tiveron eses minuteros nunha época na que non moitas familias se podían permitir ter unha cámara de fotos… En cada comentario aportábase máis información, coma mesmo da zona de Santiago de onde podía ser o minutero. Ao final, durante a fin de semana, ademais de moitísimas respostas, xa recibimos dous emails, tanto dun sobriño como dunha sobriña neta do retratado. Hoxe temos que contrastar todo a información, pero coido que o seu nome xa o temos...», realza sonriendo Clara.

«Nós logramos a información que buscabamos, pero o máis fermoso é ver como a xente se volcou para compartir lembranzas. Non se deixaron de compartir recordos… No Museo das Peregrinacións hai unha parte importante de atención aos peregrinos, pero temos tamén moi presente a nosa función para amosar a historia e o pasado de Santiago, e gusta que os veciños compartan ese interese pola historia común», estima, avanzando que la próxima muestra con las fotografías de Tino Martínez ocupará todos los espacios de exposición temporales del museo.

«No texto que acompaña ás imaxes só cabe o nome do retratado, pero, aínda así, gardaremos toda a información trasladada, porque é importante que haxa constancia da nosa historia», valora