Iván Prieto esculpe el pensamiento en la exposición «Insania», en Santiago

La Voz

SANTIAGO

PACO RODRÍGUEZ

La muestra del artista, ahora asentado en Teo, puede verse hasta este sábado en la Fundación Granell

07 abr 2023 . Actualizado a las 01:32 h.

Una cabeza y múltiples manos que surgen de ella, como acechando su mente, en un llamativo verde. Esa es la escultura que se topa de frente el visitante cuando traspasa la puerta que da acceso a «Insania», la exposición del artista Iván Prieto (O Barco de Valdeorras, 1978) que puede verse hasta este sábado en la Fundación Eugenio Granell, y todo un anticipo del hilo conductor: el pensamiento. «Eu traballo dunha maneira moi intuitiva e vexo que vou repetindo certos patróns. O que está presente en toda a obra é a parte mental. Sempre se fai referencia ás cabezas, aos bustos... Ademais, sempre hai elementos simbólicos que están sobre a testa e que veñen a representar o pensamento», asegura el artista, que tras una etapa en Berlín y otros puntos de España, tras su regreso a Galicia acabó fijando su residencia en Teo.

La muestra, aunque incluye alguna pieza nueva, reúne principalmente trabajos de la última década del artista de O Barco, aunque estableciendo nuevos diálogos. «Gustaríame ter máis pezas novas, pero houbo moi pouca marxe de tempo e non me dou tempo a producir», explica Iván Prieto, ya que la propuesta surgió a finales del año pasado y el 16 de febrero abría sus puertas la exposición. «Tratei de adaptar as pezas á sala. Hai pezas que antigamente eran monocromas e acabei pintándoas e tratando de que dialogasen doutra maneira no espazo. Tamén hai instalacións distintas», añade.

El color toma gran relevancia en el recorrido por el primer piso de la Fundación Granell: «É algo moi importante, que recuperei e que agora ten moito protagonismo. [...] Ao principio podes dicir: ‘Que bonito!', pero despois a cor é como unha especie de máscara, porque, ao final, son uns personaxes un tanto fráxiles, máis inestables. É unha obra traxicómica».

También es importante el modo en el que Iván Prieto afronta los rostros de sus piezas. «Gústame traballar coa xente que está na miña vida: amigos, parella...; acostumo a facerlles un molde da súa cara e despois utilizo ese rostro, facendo unha redución. Ás veces, son recoñecibles e outras veces non tanto. Incluso hai caras miñas. Iso é interesante porque sendo personaxes tan irreais, tan fantasiosos, teñen esa parte de realismo. É importante que o rostro teña certa parte de realismo», relata el artista, que también tiene en estos momentos obras ahora expuestas en Lugo. La muestra en Santiago afronta sus últimos tres días, ya que el jueves y viernes el espacio no abre.