Luis Pasín, ex concelleiro de Santiago: «Vexo un problema de solidariedade, hai moitas familias que o pasan mal»

Ignacio Carballo González
i. carballo SANTIAGO / LA VOZ

SANTIAGO

XOAN A. SOLER

«Hai que estar máis cerca das inquedanzas dos veciños», di sobre o impacto da covid

29 jun 2021 . Actualizado a las 00:43 h.

Na familia de Luis Pasín Liñares (Santiago, 1934) sempre se falou de non esquecer, e de non odiar, de dialogar. Este afastamento do rancor é dunha forza case sobrehumana porque el foi «O Nené» dunha familia ferozmente represaliada: seu avó, José Pasín Romero, sindicalista e tenente de alcalde na República, perseguido; dous tíos seus, fillos de José, Marcelino e Modesto, fusilados; e seu pai, irmán destes, Luis Pasín Noya, na cadea en traballos forzados. O pequeno Luis non entendía o por que e mesmo lle daba voltas a un terrible pensamento: «Tiña dúbidas sobre se o meu pai era malo ou bo». Nesta crueldade formouse o carácter de Luis Pasín, marcado polo activismo acérrimo na procura das liberdades, a solidariedade e a vocación de servizo público. O xornalista José Luis Estévez levanta acta deste pasado no libro «Pasín. Memoria dunha resistencia», e un día despois da súa presentación no Museo do Pobo Galego rodeado por compañeiros no Concello de antes e de agora -entre eles Sánchez Bugallo e Xerardo Estévez, quen no limiar di que Pasín deixou en Raxoi «un saldo de labor ben feito»-, o protagonista rememora estes episodios e algúns máis, pero tamén analiza a actualidade, durante un encontro con La Voz que daría para escribir a segunda entrega da crónica que vén de publicar Alvarellos.

-Se tivese hoxe responsabilidades na política activa, onde centraría os seus esforzos?

-Hai un problema serio que non é só de Santiago, é xeral: a pandemia ten graves consecuencias en moitas familias. Tiña que haber máis axudas porque hai moita xente que está pasando serias dificultades. Vexo un problema de solidariedade. Noutros tempos [refírese á posguerra] había unha solidariedade entre os veciños, a miseria repartíase como fose. É un problema de conciencia de cada quen, pero deberiamos coidar isto máis. As administracións deben dar exemplo, pero non vexo que haxa un reforzo da atención social. Din que a pandemia está controlada, pero quédase aí. Hai que estar máis cerca dos problemas dos veciños.

-Vostede retirouse da política municipal no 2003, despois de 24 anos no Concello. Como ve a evolución da cidade?