Sánchez Bugallo: «Temos unha gran sorte de que na saída desta crise estea o bienio santo»

rosa martínez SANTIAGO / LA VOZ

SANTIAGO

Sandra Alonso

O alcalde de Santiago sostén que a oposición non quere recoñecer o avance nos temas estratéxicos

13 jun 2021 . Actualizado a las 10:58 h.

Este martes cúmprense dous anos da constitución da actual corporación, coa que o socialista Xosé Sánchez Bugallo (Teixeiro, 1954) recuperou a alcaldía. O mandato chega ao seu ecuador marcado pola pandemia, aínda que a cidade comeza a recuperar pulso. «Afortunadamente saímos con eficacia a responder á emerxencia que tiñamos», di da etapa máis dura, aínda que tamén foron duras, puntualiza, as recaídas de setembro e xaneiro. E non oculta a «satisfacción» do seu goberno de «ser quen de responder a esa emerxencia social e económica e ao tempo ser capaz de manter a folla de ruta que tiñamos trazada en canto aos temas esenciais».

-Aínda que sen aglomeracións, o Obradoiro comeza a parecerse ao de sempre...

-Efectivamente. Está claro que está recuperándose a bo ritmo certo nivel de normalidade. Empezamos a ter atascos de tráfico polas mañás, hai moita xente pola rúas, no Obradoiro... Non é o volume de hai dous anos, pero si notable sobre o de hai uns meses.

-Empeza a verse a luz?

-Si, creo que estamos vendo con claridade a luz da saída do túnel. Ten moito que ver co nivel de vacinación e, aínda que non se pode descartar algún desgusto, se a vacinación avanza como o está facendo podemos intuír que a situación ten que ir a mellor e a finais de verán se debe acadar o nivel de inmunidade do 70 %.

-Tivo que facer algunha renuncia programática pola crise?

-É obrigado que unha crise coma esta se convertese en prioridade absoluta e iso ten efecto sobre outras cousas, pero renuncia programática, ningunha. De feito, estou moi contento de como fomos capaces de ir avanzando en moitas cousas: a estación do AVE en licitación; a EDAR en proceso de adxudicación; o biopolo avanzando, con moito sufrimento porque cada paso está custando moito máis do que podiamos prever; e a administración electrónica, en marcha, aínda que está custando moitísimo.

-Agora toca administrar o escenario de crise que deixou a pandemia. Prioridades?

-Hai unha fundamental. A recuperación do tecido económico. Pensamos que a hostalaría vai ter recuperación rápida e sostida. Co comercio temos unha preocupación maior, porque hai novos hábitos comerciais, que chegaron para quedar, e hai que responder a eles: a compravenda on line é algo que non vai desaparecer e nos preocupa especialmente. Preocúpame que o comercio sexa quen de adaptarse. Ese é o reto. E despois está a industrialización, que era unha prioridade antes e segue sendo agora.

-Nesa recuperación, axudará o bienio santo, non?

-Si, temos unha gran sorte de que na saída desta crise estea o bienio santo. A decisión do Vaticano de prorrogar o ano santo, que é extraordinaria, é unha axuda enorme para Santiago, Galicia e para centos de poboacións atravesadas polos múltiples camiños de Santiago en España, en Portugal, en Francia. Dános unha ferramenta moi potente e útil.

-Haberá operación Peleteiro neste mandato? Parece que o chamado motor do Ensanche encalla.

-Ben, o Peleteiro é unha operación importante para o Ensanche, aínda que a máis estratéxica é a intermodal, que é a que lle permite ocupar unha posición central na cidade, non lateral, e iso é un cambio cualitativo. En canto ao Peleteiro, hai un cambio de enfoque. No 2003 había consenso de que o Ensanche precisaba un motor e todos entendiamos que o Peleteiro era ese motor. As propostas que hai agora sobre a mesa e que son viables obrigan a matizar ese concepto. Deben permitir cicatrizar unha ferida que está no corazón do Ensanche, mellorar as dotacións da zona e aportar un espazo público dinamizador vivible e viable.

-Pero perdería algún tren esa zona se non sae agora?

-É difícil contestar a iso. Nós queremos sacar, dentro das posibilidades reais que hai a día de hoxe, unha operación de boa calidade urbana. Se resulta que iso non é posible e temos que optar entre o mal menor, haberá que escoller o mal menor, e agora mesmo é difícil saber cal é o mal menor. De momento os esforzos están centrados en buscar unha solución que sexa boa e o goberno está facendo un gran esforzo. O goberno xa axustou a súa posición 120 graos e necesitamos que outros tenten achegarse 60, para que poida haber unha solución aceptable para todos.