Cristina Sánchez-Carretero: «Cómpren modelos para xestionar os patrimonios que se ven incómodos»

joel gómez SANTIAGO / LA VOZ

SANTIAGO

Sandra Alonso

Reclama que «teñan en conta a disciplina nas convocatorias de empregos» en Galicia

24 ene 2020 . Actualizado a las 05:00 h.

«Hai definicións da antropoloxía como o estudo da diversidade humana, entendida como as normas non escritas do comportamento; para min é tamén o estudo do sentido común, do que non se cuestiona, do que fai que as persoas sexan como son», afirma Cristina Sánchez-Carretero. Participou o día 16 no ciclo «Pasados incómodos», do Grupo Histagra da USC, e promove, para abril, o III Congreso de antropoloxía de/desde/en/para Galiza.

-Que son pasados incómodos?

-Moitos temas de memoria histórica, por exemplo. A miña investigación é sobre patrimonio e conflito vencellado á vida diaria, teño especial interese nos patrimonios emerxentes e nesa parte de patrimonios incómodos, disonantes, en estudar o que se fai con aquilo ao que se lle dá un valor e non se sabe moi ben como o tratar.

-E que se fai?

-En Galicia, e en xeral en España, cómpren modelos para xestionar os patrimonios que se ven incómodos, por exemplo os espazos represivos; noutros lugares teñen modelos moi claros. Concordo con Adolfo Estalella en que faltan mecanismos para airear os disensos, en vez de tentar chegar sempre a consensos, pois moitas veces o consenso é unha ferramenta ideolóxica para neutralizar os disensos.