«Non tiramos a toalla, pero é moi duro buscar a unha irmá durante 21 anos»

EMma Araújo SANTIAGO / LA VOZ

SANTIAGO

ANGEL MANSO

La hermana de María José Arcos pide que se siga investigando su desaparición

13 ago 2017 . Actualizado a las 05:00 h.

El 14 de agosto de 1996 María José Arcos pasó el día en la playa de Muros con parte de su familia y desde ese día ya no volvieron a verla. Han transcurrido 21 años y en todo este tiempo no se ha encontrado ningún rastro de ella, pese a que la investigación, que aún sigue abierta, tiene catalogada su ausencia como una «desaparición inquietante», lo que implica que pudo ser víctima de un homicidio, una posibilidad que su hermana, Rosa Arcos, ve factible al 99 %. Ella ha sido durante más de dos décadas la voz y la cara de una intensa campaña de búsqueda que el martes cumple 21 años. «Eu teño 46 anos, e iso supón que levo media vida sen saber dela, media vida preocupada, con incertidume e sen poder descansar. E a miña nai, que xa é moi maior, pensa que leva máis de vinte anos buscando a unha filla que nunca máis vai atopar».

Durante años, Rosa Arcos, su familia y amigos organizaron numerosos actos para que nadie olvidase que María José había desaparecido contra su voluntad y también promovieron que se investigase lo ocurrido. «Fixemos campañas, manifestacións, concentracións, o Camiño de Santiago (...), e francamente, co desgaste persoal e emocional ao que estamos sometidos todos os membros da familia, cada vez que temos que pensar algo máis xa non sabemos que facer nin con quen falar. Non tiramos a toalla, pero é moi duro buscar a unha irmá durante 21 anos».

Reconoce que no ha sido en vano: «Conseguimos moitas cousas porque a miña familia sempre estivo petando na porta, pero temos a sensación de que a pesar de todo, segue sendo un fracaso, porque dáste de conta que tiveches ao teu lado a moitas persoas, pero as institucións como tales non estiveron nin están dispostas a traballar seriamente na busca de desaparecidos». Resalta que, «a maioría son mulleres dunha franxa de idade moi concreta e que se consideran desaparicións nas que hai un crime detrás, que en moitos casos teñen relación cunha violencia de xénero perversamente perfeccionada por parte dos agresores».